|
||
|
|
||
|
3 0 - 0 7 - 2 0 0 0 Vetvirus maakt dik
De virologen die al enkele jaren onderzoek doen naar het dikmakende adeno-36 vetvirus zullen binnen enkele weken een artikel over de bizarre ziektekiem publiceren. Het onderzoek zal misschien uitmonden in een vaccin tegen vetzucht.
De onderzoekers, die zijn verbonden aan de University of Wisconsin, denken dat besmetting met het virus overgewicht veroorzaakt. Ze troffen sporen van het humane virus aan in dertig procent van de obese mensen. Bij magere mensen was dat maar bij vijf procent het geval.
De virologen hebben daarnaast proefdieren met het virus besmet. Hoewel Ad-36 een menselijk virus is, vertraagde het ook in dieren de stofwisseling. Hun gewicht nam met zeven procent toe, de hoeveelheid vet in hun lichaam verdubbelde. De besmetting veranderde niets aan hun eetpatroon.
Hoe het virus de vervetting veroorzaakt is nog onbekend. Een theorie is dat het virus het aantal vetcellen laat groeien.
Er zijn meer virussen bekend die vetzucht veroorzaken. Die beschadigen een stukje hersenen dat het metabolisme regelt. Dit vetvirus doet dat niet.
Er zijn ongeveer vijftig adenovirussen bekend. Ze zijn niet zeldzaam en verspreiden zich door de lucht of via aanraking. De meeste veroorzaken onschuldige ziektes, zoals buikgriep of verkoudheid.
Het artikel zal verschijnen in het augustus-nummer van de International Journal of Obesity.
AP, 27-7-2000. 0 7 - 0 1 - 2 0 0 7 Overgewicht is besmettelijk
Het dikmakende virus Ad-36 laat vetcellen sneller groeien. Dat blijkt uit recente publicaties van Nikhil Dhurandhar, de vetvirusgoeroe en de uitvinder van de term infectobesity. De theorie dat je overgewicht net als een griep of verkoudheid kunt oplopen is weer een beetje waarschijnlijker geworden.
In 2004 publiceerde Dhurandhar een studie naar jonge vetcellen in Obesity Research. Daarin besmette hij de cellen met Ad-36, en zag hij dat ze zich sneller tot volwassen vetcellen ontwikkelden. [Obesity Res. Vangipuram et al. 12 (5): 770.] Hieronder zie je een figuur uit dat artikel. Je kijkt naar vetcellen die zijn behandeld met een kleurstof die de vetdruppeltjes in de cellen zichtbaar maakt. De cellen links zijn niet besmet met Ad-36. De cellen rechts wel.
In een artikel dat enkele dagen geleden verscheen in de International Journal of Obesity gaat Vangipuram na wat het virus nog meer in vetcellen verandert. [International Journal of Obesity (2007) 31, 87–96.]
Uit die studie blijkt dat Ad-36 de aanmaak van het eetlustremmende hormoon leptine door de vetcellen met meer dan de helft vermindert. Tegelijkertijd - en misschien wel daardoor - neemt de opname van glucose bij dezelfde concentratie insuline door de vetcel toe.
Dat geeft aan dat Ad-36 iets ingrijpends verandert op moleculair niveau. Normale vetcellen geven juist meer leptine af als ze groeien. Dat is een feedbackmechanisme van het lichaam waarmee het zijn voedselinname reguleert. Maar wat er door ingectie precies in de vetcel gebeurt weet Vangipuram niet.
Het is nog lang niet bewezen dat Ad-36 de vetzucht-epidemie veroorzaakt. Ook Vangipuram is voorzichtig als hij het belang van 'zijn' Ad-36 moet inschatten. Dat blijkt bijvoorbeeld uit de eerste alinea van zijn nieuwe artikel. Er zijn negen soorten mogelijke veroorzakers van vetzucht, schrijft hij daarin. Slechts eentje daarvan is viraal van aard.
|
|
|