|
0 2 - 0 7 - 2 0 0 8
Ecdysteron geeft rat dikker spierballen
(Phytomedicine. 2008 Jun 25. [Epub ahead of print].)
Meer en meer ziet het ernaar uit dat ecdysteroïden een heuse anabole werking hebben. De meest recente studie
naar de spierversterkende werking van insectensteroïden verschijnt binnenkort in Phytomedicine.
In het stuk tonen onderzoekers van de universiteit van Szeged in Hongarije aan dat ratten dikker spiervezels krijgen
als ze ecdysteroïden krijgen.
Insecten gebruiken ecdysteroïden als verpophormoon. Zo'n vijf procent van de planten maakt dezelfde
stoffen aan als biologisch wapen tegen vraatinsecten. Eten de insecten van de plant, dan gaan ze
verpoppen - en eten ze niet meer. Probleem opgelost. Toen het Oostblok nog bestond verschenen er legio studies over
de anabole werking van ecdysteroïden bij dieren, waarna de supplementenindustrie
prompt producten met de plantenhormonen
op de markt bracht. In Mesobolin zit bijvoorbeeld het anabole ecdysteroid
turkesteron, en in Testabolan zit 20- hydroxy-ecdysteron. Dat is ook de
stof die de Hongaarse onderzoekers hebben getest.
Het was lange tijd niet duidelijk of ecdysteroïden ook echt werken. Oostblokonderzoekers rapporteerden wel
vaker resultaten die achteraf uit hun dikke duim kwamen, niet zelden omdat Vadertje Staat de onderzoekers onder druk
zette. [Een taak die in onze vrije samenleving met verve door
managers
wordt waargenomen - red.]
Ecdysteroïden werken echter wel, suggereren recente studies. Amerikaanse onderzoekers publiceerden een
paar weken geleden nog een studie waaruit bleek dat
20-hydroxy-ecdysteron en turkesteron spiercellen laten groeien en ratten sterker maken.
Ook het onderzoek van de universiteit van Szeged is een dierstudie. De onderzoekers injecteerden ratten acht dagen lang
met vijf milligram 20-hydroxy-ecdysteron per kilo lichaamsgewicht per dag. Ze haalden het plantensteroid uit
Silene viridiflora.
De ratten kregen de injectie in hun linkerpoot. Na die acht dagen keken de onderzoekers welke spiervezels waren
gegroeid. Ze keken naar de soleus, een spier met vooral langzame type-I-vezels, en naar de
extensor digitorum longus, een kuitspier met vooral snelle spiervezels. [EDL hieronder - red.]
Je ziet hieronder hoe de CSA in de spiervezels is veranderd. Dat is simpel gezegd een maat voor de omvang van de vezels.
Type-1-vezels zijn langzame vezels. Type-2-vezels (je hebt ze in de smaakjes A, B en X) zijn snelle vezels. Krachtsporters
gebruiken vooral snelle vezels.
Het ecdysteroid werkt, concluderen de onderzoekers.
Het werkt beter in de poot waarin de onderzoekers het spul hebben gespoten. Het steroid breekt kennelijk snel af,
of het transporteert moeizaam. [Hum. Hoe kun je dat gebruiken? Site-injections met ecdysteroïden? Of gels met
ecdysteroïden? - red.]
20-Hydroxy-Ecdysteron werkt bovendien beter in de soleus dan in de extensor digitorum longus.
De onderzoekers vermoeden dat ecdysteroïden werken in samenhang met andere groeifactoren. Die groeifactoren
zijn kennelijk wel aanwezig in de soleus, en niet in de extensor digitorum longus. Ze wijzen erop dat in
proeven met gecastreerde ratten ecdysteroïden niet zoveel doen, maar in intacte dieren wel. De plantensteroïden
versterken dus de werking van testosteron, maar kunnen die niet vervangen.
Over het precieze mechanisme waarlangs ecdysteroïden werken maakt het Hongaarse onderzoek ons niets wijzer.
Maar dat ecdysteroïden werken, dat wordt steeds duidelijker.
Voor zover we weten zijn ecdysteroïden niet giftig. Bij oraal gebruik ligt de LD50 bij muizen op negen gram
per kilo lichaamsgewicht. De LD50 is de dosis waarbij de helft van je proefdieren sterft. Een LD50 van negen gram
per kilo is hoog.
[Archief Supplementen]
|
|
|