|
|
[Definitie:] "An ergogenic aid is any substance or phenomenon that enhances performance."
(Wilmore and Costill) 
|
|
|
||
|
||
|
0 7 - 0 8 - 2 0 0 6 Mannen onder het Mes
Hans Wassink
Ooglidcorrectie, borstvergroting, liposuctie en kaaklijnverfraaing. Het is allemaal al lang niet meer het privilege van de vrouw die haar houdbaarheidsdatum wenst te vergroten. Heren onder hoge carrièredruk maken steeds vaker de gang naar de cosmetische kliniek. Een goed uitgevoerde nosejob en je slaat minimaal drie sporten over op de maatschappelijke ladder. Mannen die het maken willen moeten onder het mes. De wat oudere babyboomer herinnert het zich nog: in de jaren vijftig en zestig zagen mannen boven de 40 er uit als verschaald bier. Ze verspreidden een penetrante geur en hun lach toonde bijna zonder uitzondering een afgebrand kerkhof.. In het straatbeeld waren de hazenlip, de horrelvoet, de flapoor en de bultenaar een niet onalledaagse verschijning, voorwerp van spot weliswaar, maar toch zo frequent gesignaleerd dat geen werkgever er om maalde.
Een toenemende welvaart en opkomende jeugdcultuur, die via popmuziek en televisie overwaaide uit Amerika, deden de belangstelling voor een jong uiterlijk met sprongen stijgen. Op het breukvlak van de jaren zestig/zeventig beleefde het vouwloze voorkomen nog een ludieke periode van verzet bij kabouters en hippies, rasechte romantici die hun naar Artis riekende Afghaanse jas en holle blik koesterden en weinig belangstelling hadden in een carrière anders dan die van kunstenaar of communist. De ‘Oranje Vrijstaat’ was echter een kort leven beschoren en vanaf de jaren tachtig ging het hard met de roep om een glad uiterlijk. Lubbers riep dat Nederland ziek was en dat we als samenleving maar eens goed in de spiegel moesten kijken. Het was niet tegen dovenmansoren gezegd. Geen vacature was meer compleet zonder vermelding van representatief voorkomen en communicatieve vaardigheden. De jaren tachtig – die de nieuwe zakelijkheid van Lubbers, Thatcher en Reagan inluidden - vormden voor het uiterlijk van mannen een ware cesuur. Weg met de frêle fysiek en dubieuze sexualiteit van Mick Jagger en kom maar binnen met je driedubbelgespierde hetero, Arnold Schwarzenegger, die als Terminator de nieuwe standaard voor de man zette: een keiharde vent die in zaken van geen wijken wil weten.Geen gelul meer in mannenpraatgroepen en vegetarisch utoperen, maar een flinke portie beef op je bord en dito aan je body. Links onthaarde massaal en ruilde het ribfluweel in voor double brested pakken met bijpassende das en schoenen. Lichaamsverzorging (‘grooming’) voor mannen werd een vast onderdeel van de glossies. Het woord flossen deed, op een enkele Hells Angel na, bij steeds meer mannen een lampje branden. De aktiefilm en de porno flic – allebei genres waarin kortaangebonden heren de koe zakelijk bij de horens vatten – werden de hoeksteen van de videobranche. Aanvankelijk voelden vooral vrouwen de concurrentiedruk met dit professionele bloot, maar nadat de gespierde tors van het witte doek stapte en groepen male strippers als de Chippendales en London Knights in uitverkochte zalen de dames verleidden tot het gooien van slipjes, werd het halteren geblazen voor de heren. Er was definitief een einde gekomen aan het tijdperk waarin alles wat een man mooier was dan een aap gezien werd als pure winst. In twintig jaar tijd werd een volwassen lifestyle-industrie uit de klei getrokken, waarin de herenmode, het fitnesscentrum en de kliniek voor cosmetische chirurgie een belangrijke rol speelden bij het aankleden en verbouwen van ‘de maakbare man’. Met de man ‘oude stijl’ ging het namelijk niet zo lekker. Die kreeg steeds meer concurrentie van hoger opgeleide dames, die financieel onafhankelijk waren en het eisenpakket fors opschroefden. Op het verlanglijstje steeg de duivelskunstenaar die afwisselend macho en wacho wist te zijn met stip. En dan nog was de man relationeel gezien zijn leven niet zeker. Uit onderzoek blijkt dat het meestal de vrouw is die de knoop doorhakt en de ouwe zak inruilt voor een door het relatiebemiddelingsbureau gescreende quality single, onder het motto ‘klein gebrek, groot bezwaar’. Verder moet hij tegenwoordig niet alleen ‘thuis’ – ooit de veilige haven waar het grootste stuk vlees voor vader was – kunnen communiceren als Brugman. Een groeiend aantal mannen verdient in onze netwerk economie namelijk de kost met lullen, een scherpe snit en een onberispelijk uiterlijk. Onze man, of ie nu in Appingendam of in Afghanistan zijn werkterrein heeft, dient immer het visitekaartje van het bedrijf te zijn. Zo hoog zelfs zijn de eisen, wist een door burn out gevelde account manager ons laatst te vertellen, dat je een hardnekkige roos in geval van ontdekking beter als een spoortje coke kan doen voorkomen dan ‘afgerekend’ te worden op een onverzorgd uiterlijk. Moderne mannen – met de jonge, succesvolle ondernemer als inspirerend voorbeeld – gingen in de negentiger jaren steeds vaker onder het mes, letterlijk en figuurlijk. Ze trokken zich de kritiek aan en gingen op zoek naar methoden en technieken om de moordende concurrentieslag aan te kunnen.
Daarbij belandden ze steeds vaker bij een kliniek voor cosmetische chirurgie. Dokter Robert Schoemacher (42) is mede-directeur van de grootste, door zijn vader opgezette, privé-kliniek voor cosmetische chirurgie, Medisch Centrum Scheveningen. Daarnaast is hij voorzitter van de Nederlandse Raad van Particuliere Klinieken. “Het percentage mannen dat zich in een privé-kliniek laat behandelen, is duidelijk gegroeid”, zegt hij. “Dat was tien jaar geleden nog één procent, vijf jaar terug vijf procent en nu is het tien procent. In Amerika ligt het percentage op vijfentwintig procent, en daar gaan we denk ik in Nederland ook naar toe. De meest voorkomende behandelingen bij mannen zijn: ooglidcorrectie, vet wegzuigen van de buik (ook wel billen en borst), laserbehandeling van rimpels, haartransplantatie en ontharing. Andere ingrepen zijn neuscorrectie en lipvergroting.
Aanvankelijk waren het vooral kalende mannen en later ook ‘heren met kleine geweren’, die in hun existentiële wanhoop bij de cosmetische kliniek aanklopten. Schoemacher: “Correct, maar met penisvergroting zijn we jaren geleden al gestopt. De ingreep lukte uitstekend, maar uiteindelijk bleek het bij de mannen toch niet het gehoopte effect te bewerkstelligen. Het gaat bij een relatie natuurlijk in wezen ook niet om de lengte van het geslacht.” Schoemacher bestrijdt dat er qua motieven voor het laten verrichten van een cosmetisch chirurgische ingreep een scherpe scheiding tussen vrouwen (aandacht) en mannen (succes) zou zijn: “Ook bij mannen gaat het om de aandacht, maar er zijn inderdaad wel wat accentverschillen aan te wijzen. Succes is voor mannen traditioneel nu eenmaal belangrijker dan voor vrouwen.” Bekende Nederlanders die ons voorgingen kwamen opvallend vaak uit de stal van Endemol. Vooral het oordeel van Joop v.d. Ende werd gevreesd. Hans v.d. Togt (“hij werd wat morsig”) was een van de eersten die richting kliniek werd gestuurd, Hennie Huisman volgde op de voet, en André van Duyn ging naar verluidt vrijwillig. Bij Hans kon het strakkere gezicht het einde van zijn carrière niet voorkomen, Hennie heeft aan de ingreep twee deuken in zijn voorhoofd overgehouden waardoor close ups niet goed meer mogelijk zijn (ja, er gaat wel eens iets mis), en André heeft zijn onderkin laten liposucken, hetgeen zo goed lukte dat hij er nog niet een keer op is aangesproken. Gerard Joling en Dick Advocaat hebben het slim gespeeld. Ze lieten hun kalende kruin middels sponsorgelden herbebossen, een truc die ze van Patty Brard hebben afgekeken. Ook Marco Borsato doet er niet geheimzinnig over, en komt er rond voor uit dat hij zijn oren heeft laten corrigeren om Leontien te kunnen schaken. Andere recent gecorrigeerden zijn ICT-goeroe Roel Pieper (wallen), media-magnaat John de Mol (wallen) en journalist Charles Groenhuis (wallen).
Met dokter Bruce Nadler – aka The Liposuctionator nemen we een kijkje in de nabije toekomst. De Amerikaanse cosmetisch chirurg is dé ‘constructioneur’ van het internationale topbodybuildingcircuit. Wat anabole steroïden niet geven, geeft Nadler. Spiergroepen die groei weigeren worden door Nadler zonder pardon onder handen genomen. Dr. Bruce: “Er is helemaal niks natuurlijks aan topbodybuilding! Trainen tot je erbij neervalt, voor een ton steroïden en groeihormoon gebruiken per jaar, voortdurend op dieet zijn. Je spieren opspuiten met siliconen, dat kun je toch allemaal nauwelijks nog natuurlijk noemen. Muscle enhancement surgery (plaatsen van implantaten in de kuiten of onder de borst) is gewoon de volgende stap, en de stap daarna is waarschijnlijk gentherapie.” Volgens dr. Nadler zijn een aantal trucen uit de doos van de profbodybuilder allang gedemocratiseerd. “Ik behandel mannen ook met groeihormoon, en waarom niet? Nature doesn’t give a shit. Als je veertig bent, ben je biologisch gezien overbodig, maar dan begint het leven pas. De natuur is bijzonder onrechtvaardig, dus waarom zouden we niet alles uit de kast trekken om die ongelijkheid de wereld uit te helpen?” “Het is een filosofie. Het aanvullen van testosteron en groeihormoon heeft een geweldig positief effect op patiënten die de veertig gepasseerd zijn. Meer spieren, sterkere botten, een lager lichaamsvetpercentage, het geheugen gaat erop vooruit. Ze voelen zich sterker en energieker en bij een goede medische controle is er niks aan de hand. Die verhalen over prostaatkanker worden vreselijk overdreven. Ik voorspel dat groeihormoon binnen tien jaar net zo gewoon is als een hoestmiddel.” Ook Robert Schoemacher gelooft dat er onder druk van de vergrijzing en afnemend calvinisme onder medici mogelijk hormoontherapie voor mannen ‘vrijkomt’. Maar niet als standaardpraktijk van de cosmetisch chirurgische kliniek. “Dat zal dan toch eerder een zaak van de huisarts worden.” Mannen van zekere leeftijd die dit een aanlokkelijk idee vinden, doen er echter goed aan hun spullen niet op de zwarte markt te halen, zegt ir. Willem Koert, wetenschapsjournalist, gespecialiseerd in doping en andere ‘ergogene’(prestatiebevorderende) middelen als sportvoedingsupplementen en smart drugs.
Koert: “De handel is volledig verziekt en door het criminele circuit overgenomen. Er is zoveel gevaarlijke nep op die markt, dat je wel heel goed moet weten waarnaar te kijken om vals van echt te onderscheiden.” “Ik geloof dat we de komende vijf jaar een grote push van supplementenmakers zullen zien. Wanneer dat effect wegens teleurstellende resultaten zal wegebben, denk ik dat hormoontherapie voor mannen steeds meer een optie zal worden. Je ziet het nu al bij bodybuilders van middelbare leeftijd die al jaren geen wedstrijden meer draaien. Die zetten gewoon nog één keer per maand een Decaatje (nandrolon) voor de pomp.” Mannen doen er overigens goed aan te beseffen, dat het met een of twee behandelingen bij de cosmetische chirurg niet afgelopen zal zijn, zeker nu de grote ingrepen met duidelijk zichtbare littekens snel plaats lijken te maken voor kleine ingrepen en omkeerbare behandelingen. Daarmee zal ook de drempel worden verlaagd om bij de cosmetische kliniek langs te gaan voor een refill van het een of ander. Tijdelijke opvulmaterialen, zoals lichaamseigen vetweefsel vormen de toekomst voor de succesvolle werknemer, die over tien jaar bij personeelszaken waarschijnlijk zijn kosmetische knipkaart kan afhalen, waarvan het gebruik na zijn veertigste verplicht zal zijn. Met een stijgende pensioenlast kan de dertiger en veertiger van nu namelijk rekenen op doorwerken tot je zeventigste om de boel betaalbaar te houden. De VUT is uit en de FSW (Fitte Senior op de Werkvloer) komt eraan. Jonge mannen kunnen dus gemiddeld rekenen op zo’n 40 tot 50 jaar harde labeur, waarbij links en rechts de burn out slachtoffers discreet zullen worden afgevoerd. Gemiddeld heeft de man na zijn werkzame leven dan nog tien tot twintig jaar Zwitserlevengevoel voor zich, mede mogelijk gemaakt door versleten heupen en kniegewrichten te vervangen, zodat de septuangeriaan zonder problemen kan bungee jumpen en abseilen. Rust zal de ‘maakbare man’ pas vinden nadat na een halve eeuw gesleutel eindelijk de verlossende woorden “beyond repair” klinken. |
|
|
