|
|
[Definitie:] "An ergogenic aid is any substance or phenomenon that enhances performance."
(Wilmore and Costill) 
|
|
|
||
|
||
|
0 3 - 0 4 - 2 0 0 4 Hoog-eiwitdieet breekt spier af
Een dieet dat voor 36 procent uit eiwit bestaat breekt spiermassa af. Dat blijkt uit een al wat oudere Spaanse rattenstudie. Bij een dieet met veel eiwitten vermindert bovendien de aanmaak van eiwitten in de huid spectaculair, maar neemt die in spijsverteringsorganen als de lever en de dunne darm juist toe.
De onderzoekers deden proeven met de lean Zucker rat, de mesomorf onder de labratten. Mannetjesdieren van dertig dagen oud - de dieren waren nog volop in de groei en hadden, net als sporters, een verhoogde behoefte aan eiwitten - kregen dertig dagen achter elkaar drie verschillende soorten dieet.
De ene groep kreeg standaardvoer, dat voor twintig procent bestond uit eiwit. Koolhydraten waren de belangrijkste energiebron. Die groep heet hieronder RD (staat voor reference diet).
Een tweede groep kreeg een - hoe zullen we het eens noemen? - Muscle&Fitness-dieet, waarin eiwitten 36 procent van de energie leverden. Die groep heet HP (high protein).
Een derde groep kreeg een New Delhidieet, waarin eiwitten een krappe tien procent van de energie leverden. Die groep heet LP (low protein).
De dieren konden eten zoveel ze wilden. Na dertig dagen werden ze geslacht en wogen de onderzoekers de lichamen. De resultaten zie je hier.
Duidelijk is hoe de veel-eiwitgroep achterbleef in de groei. Niet zo erg als de weinig-eiwitgroep, maar toch.
Toen de onderzoekers de lichamen ontleedden werd duidelijker wat er precies was gebeurd. Klik hier voor de tabel.
Op het eerste gezicht waren veel-eiwitratten over de gehele linie kleiner. Ze hadden percentueel net iets minder spiermassa dan de ratten in de normaal-eiwitgroep. Toen de onderzoekers de spieren analyseerden, ontdekten ze echter dat de spieren van de ratten in de hoog-eiwitgroep echter minder proteïne bevatten - 15.6 gram in plaats van 19.6 gram bij de ratten in de normaal-eiwitgroep. De rest was vooral vocht.
Hetzelfde is gebeurd in de huid. De lever, de dunne darm en de nieren van de ratten in de hoog-eiwitgroep groeiden echter wel.
Waar blijft al dat eiwit? Een analyse van het bloed van de dieren geeft een eerste aanwijzing. [Tabel]
De waarde die er het meest uitspringt is die van ureum. Dat wijst op de afbraak van eiwitten. Kennelijk zorgt een overdaad aan eiwit ervoor dat er het lichaam een katabool milieu wordt. Maar er is meer. De onderzoekers brachten in hun dieren - toen die nog leefden - een radioactief aminozuur naar binnen, en maten na de dood van de dieren hoeveel daarvan in verschillende weefsels was opgenomen. Het resultaat zie je hier.
De eiwitsynthese vermindert door een overdaad aan eiwitten. In de spieren en vooral in de huid. In de organen neemt de aanmaak van eiwitten echter toe.
De onderzoekers vermoeden dat een hoge inname van eiwitten de mitochondria harder laat werken. Te hard. Een aanwijzing daarvoor vinden de Spanjaarden in de vetweefsels van de dieren. De dieren op het standaarddieet met twintig procent eiwit hadden 2.46 gram wit vetweefsel. Bij de ratten in de hoog-eiwitgroep was dat 1.38, bij de ratten in de laag-eiwitgroep 4.97.
Slot Sommige onderzoeken zijn zo overtuigend dat ze geen conclusie nodig hebben. Dit is er eentje
Masanes, R, Fernandez-Lopez JA, Alemany M, Remesar X, and Rafecas I. Effect of dietary protein content on tissue protein synthesis rates in Zucker lean rats. Nutr Res 19: 1017-1026, 1999. |
|
|
