|
1 8 - 0 8 - 2 0 0 7
Humane studie: drie weken op het paleolithisch dieet
(Eur J Clin Nutr. 2007 May 16; [Epub ahead of print].)
Hij zou nou toch zo zoetjes aan in print moeten verschijnen, deze studie waarin onderzoekers veertien
vrijwilligers drie weken lang het paleolithisch dieet lieten volgen en vervolgens de gezondheidseffecten daarvan
bestudeerden.
De studie is klein, en de onderzoekers hebben door pech ook nog eens veel gegevens verloren.
Toch is het artikel de moeite waard, want over de effecten van het paleolithisch dieet weten we bar weinig.
Om maar met de deur in huis te vallen: de proefpersonen vielen af, hun taille-omvang verminderde, hun
glucosestofwisseling verbeterde en wat er gebeurde met hun cardio-vasculaire gezondheid is niet duidelijk.
De vraag is dan natuurlijk: wat in het paleolithisch dieet maakt het zo geschikt om af te vallen?
De universiteit van het Zweedse Lund publiceerde eerder een onderzoek waarin onderzoekers varkens vijftien maanden
op een paleolithisch dieet zetten.
[Nutr Metab (Lond). 2006 Nov 2;3:39.]
De paleo-varkens waren na afloop lichter, kleiner en vooral slanker dan de varkens in de controlegroep, die
een dieet met plantaardige granen en olie kregen. De onderzoekers denken dat ze de verklaring voor het effect
moeten zoeken in de verbeterde glucose-huishouding van de paleo-varkens.
In de figuur hieronder zie je de insulinespiegel in de varkens nadat die een lading glucose kregen toegediend.
De paleovarkens gaan beter met de glucose om dan de varkens in de controlegroep.
De verhoogde gevoeligheid voor insuline doet iets met Insuline Achtige Groeifactoren, speculeren de Zweden.
Daardoor groeien de varkens minder, en hebben ze meer spieren en minder vet.
Welk mechanisme zit achter de effecten op de menselijke proefpersonen uit de humane studies, wordt uit de
publicatie niet duidelijk. Blijkens de gegevens wordt het ook niet eenvoudig om daar achter te komen.
Het paleodieet is om te beginnen een mild eiwitdieet. De hoge inname van eiwitten, plus de geringe
inname van suikers vermindert kennelijk de eetlust. Tegelijkertijd beschermt het dieet tegen de afbraak van
spierweefsel, en verhoogt het de oxidatie van vetten. De eentonigheid van het dieet remt de eetlust nog verder.
Let op de totale inname van kilocalorieen in de paleo-groep. Die is laag.
Je zou dus hetzelfde kunnen bereiken met een dieet met veel plantaardige eiwitten of zuivel-eiwitten.
De aanhangers het Stone Age Diet geloven daar niet in. De meeste plantaardige eiwitten komen uit bonen.
Bonen horen, net als granen, tot de producten die in het paleolithisch dieet niet zijn toegestaan. De lectines in
bonen en granen, zo wil een theorie van het paleo-kamp, zouden de receptoren voor leptine beschadigen en zo vraatzucht
opwekken.
[BMC Endocr Disord. 2005 Dec 10;5:10.]
Eerlijk gezegd hebben we moeite met het paleolithisch dieet. We geloven wel dat we moeten eten zoals de evolutie
ons heeft geprogrammeerd, maar we betwijfelen of de mens werkelijk 'oorspronkelijk' een jager is. Dat idee
is een moderne uitvinding. Het is een beeld dat we romantiseren, omdat het past bij onze samenleving.
Het paleolithisch dieet in boeken als NeanderThin zegt waarschijnlijk meer over ons dan over het voedsel
dat onze voorouders werkelijk hebben gegeten.
1 7 - 0 8 - 2 0 0 7
Dankzij Neanderthal-dieet zonder love handles
(The Independent 14 August 2007)
Zo'n vijf jaar geleden werd journalist Jimmy Lee Shreeve [Webstek] veertig,
schrijft hij in de krant The Independent.
Een spiegel vertelde hem welke prijs hij daarvoor moest betalen. Hij was dik geworden in zijn middel. Hij had
love handles gekregen. Dus ging Shreeve hardlopen, trainen met gewichten en gezond eten. Dat werkte. Een beetje.
Hij werd fitter en gespierder, maar zijn vermadelijde liefdeshandvaten gingen niet weg.
Op het internet stuitte Shreeve toen op de website van Arthur De Vany. De Vany is hoogleraar economie, en inmiddels met
emiritaat. Toch ziet hij er nog steeds goed uit. Hij oogt jong en fit, hij is slank.
Zijn geheim? Hij eet zoals de holbewoners in de steentijd deden. De Vany volgt het paleolithisch dieet, zoals het ook
wel heet. Het paleo-dieet is in opkomst, vrezen voedsel-economen. Ze houden hun hart vast wat er gaat gebeuren op
de toch al overspannen wereldvoedselmarkt als de paleo-trend doorzet.
Het idee achter het paleolithisch dieet is dat mensen genetisch zijn geprogrammeerd om uitsluitend dingen te eten die
je van bomen kunt plukken of die je dood kunt schieten. Groenten die ook in het wild voorkomen, die kunnen misschien ook.
Maar de rest, alles wat de landbouw ons geeft, dat is niet goed voor ons. Kool, granen, bonen - we kunnen er niet goed
tegen.
De vetzucht-epidemie is volgens de aanhangers van het paleolithisch dieet het gevolg van de recente spurt die onze
voeding heeft genomen, weg van de voeding in de steentijd. Geraffineerde granen, suiker en plantaardige vetten
maken ons extra ongevoelig voor insuline - en maken ons dik, en op langere termijn ziek.
De holenmens daarentegen was nauwelijks ziek - tenminste, dat zegt Jimmy Lee Shreeve. De holenmens bleef fit tot hij stierf.
Kanker, Alzheimer, hart- en vaatziekten, diabetes-2, overgewicht - de holenmens kende het niet.
Toen Jimmy Lee Shreeve merkte dat de voorstanders van het paleolithisch dieet hun theorie ook nog met studies konden
staven, probeerde hij het zelf ook. Hij werd fitter, gespierder en verloor uiteindelijk het vet om zijn middel. Nu is
hij weer net zo slank als toen hij een twintiger was.
"Five years after going Stone Age, I still take a size 32 in jeans and continue to have more energy", zegt hij.
"So there's no going back; I'm staying in the Stone Age."
[Nieuwe eiwitdieettrend is idee van vleesindustrie]
[Eiwitten & Aminozuren]
|
|
|
[Definitie:] "An ergogenic aid is any substance or phenomenon that enhances performance."
(Wilmore and Costill) 
