|
|
[Definitie:] "An ergogenic aid is any substance or phenomenon that enhances performance."
(Wilmore and Costill) 
|
|
|
||
|
||
|
2 2 - 1 1 - 2 0 0 3 Visolie breekt vetlagen af
Vetzuren in vis en visolie breken vet af. Dat blijkt uit een studie naar vetgemeste ratten die enkele weken een dieet met veel suiker hadden gekregen. De vetzuren draaiden de schadelijke effecten van dat suikerdieet deels terug.
Kunnen voedingsmiddelen met veel visvetzuren (zoals we de omega-3-vetzuren maar even zullen noemen) de effecten van onze ongezonde, door mierzoet junkfood gekenmerkte, levensstijl terugdraaien? Als het suikerdieet de insuline- en glucosehuishouding al heeft ontwricht, en ons opgezadelt met levensgrote vetlagen?
Om daar achter te komen besloot een Argentijnse onderzoeksgroep een groep ratten op een suikerdieet vet te mesten, en daarna alsnog visvetzuren te geven. De muizen kregen eerst een dieet waarin de joules voor 64 procent uit suiker kwamen en voor 19 procent uit maiskiemolie. Na negentig dagen vervingen de onderzoekers de maisolie door een oliemengsel dat bijna helemaal uit visolie bestond. Een caseïnepreparaat leverde de eiwitten.
Een controlegroep kreeg gewoon zetmeel in plaats van suikers, en kreeg ook geen visolie. Een derde groep kreeg wel het suikerdieet, maar schakelde niet over op visolie. Alle groepen kregen evenveel calorieen en konden eten zoveel ze wilden. Na 120 dagen was het experiment afgelopen en onderzochten de Argentijnen hoe de drie groepen proefdieren eraan toe waren.
Hieronder zie je het effect van de diëten op het totale lichaamsgewicht van de groepen. Je ziet het: dat effect was er niet. Ook het omschakelen op visolie als vetbron - cod liver oil in de grafiek - was niet van invloed.
Na de 120 dagen bleek de suikergroep echter over beduidend groter vetlagen te beschikken. Hieronder staat een tabel, waarin de onderzoekers vertellen hoe zwaar de epididymale vetmassa van de dieren was. Dat zijn vetweefsels in de onderbuik van dieren, die onderzoekers vaak gebruiken als een indicatie van de totale vetmassa.
Alle vetweefsels gewogen hebben de onderzoekers jammer genoeg niet. Ze weten dus niet helemaal zeker of de dieren door de visolie meer spieren gingen aanzetten, al zou je dat wel verwachten.
De dieren in de suikergroep waren beduidend vetter dan de muizen die normaal hadden gegeten. En hoewel de groep die visolie kreeg veel suikers bleef eten, verminderden de visvetzuren toch de omvang van de vetweefsels van de dieren. Helemaal 'terug' naar het gewicht van de controlegroep gingen ze niet, maar de teneur is duidelijk.
Het netto effect van de vervanging van de maisolie door visolie was dat de vetcellen meer luisterden naar signalen van vetverbrandende hormonen als adrenaline en minder naar het vetopbouwende insuline.
Wat er precies in de vetcellen gebeurt weten de onderzoekers niet. Ze ontdekten wel dat de visolie een aantal enzymen, die de vetcel nodig heeft om te groeien, zoals LPL en G-6DPH, afremde. Dat heeft misschien te maken met de inwerking van de vetzuren op de receptor PPAR in de vetcel, speculeren de Argentijnen.
Soria A, Chicco A, Eugenia D'Alessandro M, Rossi A, Lombardo YB. Dietary fish oil reverse epididymal tissue adiposity, cell hypertrophy and insulin resistance in dyslipemic sucrose fed rat model. J Nutr Biochem. 2002 Apr;13(4):209-218. [PubMed] |
|
|
