|
|
[Definitie:] "An ergogenic aid is any substance or phenomenon that enhances performance."
(Wilmore and Costill) 
|
|
|
||
|
||
|
1 3 - 0 6 - 2 0 0 3 Bij aanval van superbacterie helpt alleen nog een arts
De afgelopen weken heeft het ziekenhuis van het Amerikaanse stadje Allegheny County drie patiënten opgenomen met een vleesetende bacterie. Dodelijke slachtoffers zijn niet gevallen, en de artsen zeggen dat er niets aan de hand is. Maar volgens de statistieken zou het ziekenhuis drie gevallen per jaar moeten hebben, niet in tijdspanne van een paar weken.
De artsen gaan er van uit dat niemand zich zorgen hoeft te maken. Alle drie de slachtoffers hadden de infectie in het ziekenhuis opgelopen, en aanwijzingen dat er daarbuiten schadelijke bacteriën rondzweefden waren er niet.
Jaarlijks krijgen zevenhonderd Amerikanen last van vleesetende bacteriën. Het gaat vaak om sterke varianten van de Streptococcus, die resistent zijn tegen antibiotica. Risicogroepen zijn kinderen met waterpokken, mensen met beschadigde immuunsystemen, brandwondenslachtoffers, ouderen met overgewicht en diabetes, kankerpatiënten die chemokuren krijgen, gebruikers van injecteerbare drugs en anabolengebruikers.
De vleesetende bacterie heeft aan een piepkleine opening genoeg om in het lichaam te komen. Eenmaal binnen eet hij eerst het onderhuids vet op en andere zachte weefsels. Daarbij geeft hij gifstoffen af waardoor patiënten in schok raken. Hoewel die het risico niet tot nul reduceert, vermindert hygiëne de kans op overdracht. Het helpt dus als je uit buurt blijft bij mensen met keelontsteking - wordt meestal veroorzaakt door Streptococcus - en meerdere keren per dag je handen wast met antibacteriële zeep.
Symptomen De eerste 24 uur nadat een superbug in je systeem is gekropen merk je nog niet zoveel. De wond hoeft er niet geïnfecteerd uit te zien. Je hebt wel pijn, en dat hoeft niet bij het wondje of het spuitgat te zijn. Die pijn is opvallend, want die staat in geen verhouding tot het wondje. Het doet denken aan de pijn door een verrekte spier, en het wordt steeds erger. Je krijgt diaree, je wordt misselijk, je krijgt koorts, je bent duizelig. Je voelt je beroerd en zwak. En je krijgt dorst. Heb je al die symptomen tegelijkertijd, dan moet je je zorgen gaan maken.
Na 3 tot 4 dagen begint het aangetaste lichaamsdeel te zwellen. Je krijgt op de plek een dieprode uitslag en grote, donkere plekken er omheen, die zich ontwikkelen tot blaren vol met een donkere vloeistof. De wond zelf ziet er slecht uit. Het vlees eromheen is blauw, wit en donker van kleur, en maakt een geblakerde indruk. Artsen hebben slachtoffers er wel eens per abuis van beschuldigd dat ze zichzelf in brand hadden gestoken.
Na 4 tot 5 dagen begint je bloeddruk te zakken. Je raakt in shock en je verliest af en toe je bewustzijn.
Tegen dit soort infecties helpt maar één ding: meteen medisch hulp zoeken. Niet zelf gaan dokteren, maar direct naar een arts.
1. Steve Levin.
Flesh-eating bacteria have officials on alert.
The Post Gazette, 12-6-2003.
|
|
|
