|
||
|
||
|
2 2 - 0 1 - 2 0 0 4 Dierstudie: Schadelijke effecten stanozolol op lever vallen mee
Stanozolol is link voor de lever, zeggen de medische handboeken. Valt mee, zeggen de gebruikers. Een Spaanse dierstudie, bedoeld om de medische handboeken uit te breiden, geeft de gebruikers gelijk. Al zullen de onderzoekers dat nooit hardop zeggen.
Anabolen zijn niet goed voor de lever. Dat is bekend. Maar onderzoekers kunnen nog niet veel zeggen over de risico's op leverschade door anabolen bij sporters, omdat het gros van hun kennis uitsluitend gaat over de impact van anabolen. Sporters bewegen ook veel, en ook beweging is van invloed op de lever. Hoe stanozolol en beweging op elkaar inwerken, daarover is niks bekend.
Om die leemte op te vullen deden Spaanse onderzoekers een proef met ratten die een vrij forse dosis van de leversloper stanozolol kregen, maar ook een bewegingsprogramma moesten volgen. In totaal werkten de Spanjaarden met vier groepen muizen.
De eerste groep deed niets en kreeg geen anabolen. Een keer per week lieten de onderzoekers ze vijf minuutjes in een molentje draven om ze niet helemaal dicht te laten slibben. Dat was de controlegroep.
Een tweede groep volgde het bescheiden bewegingsprogramma ook, maar kreeg na week 4 vijf keer per week (de onderzoekers werkten niet in de weekeinden) via een slangetje dat in hun maag was gestoken twee milligram stanozolol per kilo lichaamsgewicht. Die was trouwens afkomstig van de Spaanse farmaceut Zambon.
Een derde groep trainde, en liep dagelijks minimaal 45 minuten in een molen. Het trainingsprogramma duurde twaalf weken.
Een vierde groep werd afgesplitst van groep 3 na week 4. Die groep kreeg dagelijks 2 milligram stanozolol per kilo lichaamsgewicht, vijf dagen per week, en trainde daar bovendien bij. Stanozolol verbeterde het uithoudingsvermogen trouwens niet. [Tabel]
Na twaalf weken slachtten de onderzoekers de dieren en keken wat er met de levers van de dieren was gebeurd. In de figuur hierboven zie je dat het anabool het gewicht van de lever en met de eiwitsamenstelling van de lever weinig veranderde.
De onderzoekers keken in het bloed ook naar een stel stoffen die iets zeggen over de staat waarin de lever verkeert. AST, ALT, ALP en gamma-GT zijn enzymen, totaal GSH is een klein eiwitje dat verontreinigingen opruimt en TBARS is een indicator voor de vorming van giftige stoffen uit vetten door vrije radicalen. Zoals je ziet was de invloed van stanozolol nihil. [Tabel]
Vervolgens keken de onderzoekers naar de concentraties van het opruimmolecuul glutathion in de lever. GSH staat voor 'gereduceerd glutathion' en is een molecuul dat bij wijze van spreken op scherp staat. GSSG staat voor 'geoxideerd glutathion' en kun je zien als afgewerkt glutathion. Het lichaam moet het eerst omzetten in gereduceerd glutathion voordat het weer zijn werk kan doen. Wetenschappers kijken vaak naar de verhouding tussen geoxideerd en gereduceerd glutathion als ze willen weten hoeveel schadelijke stoffen in een orgaan zitten.
In de onderstaande figuur kun je zien dat ook op dat punt het effect van stanozolol niks voorstelde. [Tabel]
In de tabel van hierboven verandert alleen de waarde TBARS. Die waarde stijgt door stanozolol. Het is de eerste aanwijzing voor toxische effecten van stanozolol die de Spanjaarden vinden.
In de levercellen keken de onderzoekers naar de aanmaak van natuurlijke opruimers van agressieve verbindingen: de enzymen SOD, catalase, GPX en GR. De onderstaande figuur vertelt dat de aanmaak van de eerste drie enzymen hoger is in de stanozololgroepen. Dat wijst erop dat er in de levers van die dieren meer stoffen moeten worden opgeruimd. Een beetje meer stoffen.
Tenslotte bepaalden de Spanjaarden de aanmaak van het heat shock protein 72 in de levercellen. Cellen maken dat eiwit aan om zich te beschermen tegen hitte en andere potentieel schadelijke invloeden. Zoals je ziet reageerde hsp72 op training, maar niet op stanozolol.
Conclusie Stanozolol en lichaamsbeweging versterken elkaars effect niet, concluderen de onderzoekers. Wat dat betreft is de uitkomst van hun onderzoek een negatieve. Maar toch heeft hun onderzoek nieuwe inzichten opgeleverd. De onderzoekers denken dat ze een stukje van het mechanisme hebben blootgelegd waardoor anabolen de lever beschadigen: stanozolol verhoogt in de lever de aanmaak van agressieve verbindingen uit vetten. Dat is, denken de Spanjaarden, de oorzaak van de verhoogde aanmaak van de natuurlijke opruimers die ze hebben gevonden.
De vetradicalen komen waarschijnlijk uit de energiecentrales van de levercellen, de mitochondria. Orale anabolen saboteren de verbrandingsprocessen in de lever en zorgen dat er meer schadelijke bijproducten ontstaan.
Een andere conclusie die je op basis van deze studie kunt trekken is dat het met de risico's voor de lever kennelijk meevalt. In de sport circuleren verhalen over atleten, die doseringen gebruiken in de orde van grootte van de ratten in de Spaanse studie. Zonder dat ze last krijgen van hun lever.
Het is dat ratten geen mensen zijn...
Angel Pey, Ana Saborido, Isabel Blázquez, Jerónimo Delgado, Alicia Megias. Effects of prolonged stanozolol treatment on antioxidant enzyme activities, oxidative stress markers, and heat shock protein HSP72 levels in rat liver. J Steroid Biochem Mol Biol. 2003 Dec; 87(4-5): 269-277. [PubMed] |
|
|