|
|
[Definitie:] "An ergogenic aid is any substance or phenomenon that enhances performance."
(Wilmore and Costill) 
|
|
|
||
|
||
|
0 4 - 0 6 - 2 0 0 2 Miljardenbizz: huid van doden voor borstvergroting en volle lippen
Amerikaanse lijkschouwers hebben soms contracten met commerciele orgaan- en weefselbanken. Zodra er bij hen het bericht binnenkomt dat iemand door een ongeluk is overleden, brieft iemand dat door aan een commerciele weefselbank. Die neemt dan contact op met de nabestaanden en vraagt toestemming om organen van de dode te 'oogsten'. Zonder te zeggen dat hij gewoon grof geld wil verdienen met de organen van de dode.
Het dagblad The Boston Herald ontdekte dat er zo'n bedrijf actief was binnen de eigen stad. De New England Eye and Tissue Transplant Bank had sinds 1996 een overeenkomst met de plaatselijke Medical Examiner's Office. De lijkschouwers waren met de bank in zee gegaan omdat ze verlegen zaten om geld en de apparatuur, die de bank als tegenprestatie aanbood.
Bij plotse ongevallen, waarvoor politie, artsen en nabestaanden in de Amerika melding moeten maken bij het Examiner's Office, waarschuwden daarvoor speciaal gestationeerde werknemers de weefselbank.
De bedrijven gebruiken de stoffelijke resten onder meer voor kosmetische operaties waarvoor welgestelde Amerikanen grof geld neertellen, zoals lip-, borst- en penisvergrotingen. De orgaanbanken zijn de laatste tien jaar uitgegroeid tot een miljardenindustrie. Een lichaam kan een bedrijf voor ongeveer twee ton opleveren aan huid, botten, tanden en hoornvliezen, schatten experts.
De bank waarover de Boston Herald berichtte is vooral actief met het verzamelen van mensenhuid. Het bedrijf verwerkt die tot collageen en andere humane bioplastics voor medische implants. Het bedrijf streeft ernaar om wekelijks drie lichamen van hun huid te ontdoen.
Kritische artsen zijn verontwaardigd. Volgens hen misleiden de particuliere instellingen de nabestaanden. De Boston Herald sprak met Perry Lang, vice-president van een non-profit weefselbank, die zei dat de meeste donoren serieus dachten dat hun huid naar brandwondenslachtoffers ging. In sommige staten hebben nabestaanden dan ook rechtszaken gevoerd tegen de commerciele weefselbanken. De meeste Amerikaanse staten maken echter geen haast met de regulering van de bedrijfstak.
Tom Mashberg. Med examiner's office has secret body-parts deal. BostonHerald.com, 20-5-2002. |
|
|
