|
||
|
||
|
0 8 - 1 2 - 2 0 0 2 1-AD en Hydroxytest zetten precursordebat op scherp
Dopingjagers, opspoorders en wetgevers in Amerika realiseren zich nu pas dat er een nieuwe generatie precursoren op de markt is, die eigenlijk in de categorie van de anabole steroïden valt maar toch gewoon in de supplementenwinkels te koop is. Dat meldt de Washington Post in een achtergrondartikel over de nieuwe generatie prohormonen.
'Mensen beseffen niet wat er allemaal op de supplementenmarkt gebeurt', zegt DEA-onderzoeker James Tolliver. 'Deze nieuwe middelen, zoals 1-testosteron en 4-hydroxytestosteron, zijn vrij verkrijgbaar, maar het zijn gewoon anabole steroïden. Ze kunnen ernstige bijwerkingen veroorzaken.'
Net als Androstenedione maken de nieuwe precursoren gebruik van het gat in de supplementenwet. Daarom kunnen fabrikanten ze 'natuurlijk' noemen. Maar dat zijn ze niet. Ze zijn sterker dan androstenedione en DHEA. Don Catlin, directeur van het IOC-lab in Los Angeles, ziet ze niet als supplementen, maar als designer steroids. Hij hoorde nog niet zo lang geleden van hun bestaan, en is nu pas begonnen met de ontwikkeling van dopingtests voor de stoffen. Zo heel erg moeilijk hoeft dat niet te zijn, want waarschijnlijk zetten de nieuwe precursoren om in dezelfde metabolieten als de verboden anabolen. En daarvoor zijn wel tests beschikbaar.
De eerste nieuwe precursor is afkomstig uit het laboratorium van Patrick Arnold en zijn bedrijf LPJ Research, gevestigd in Seymour, Illinois. Dat was 1-testosteron. Arnold durfde het echter niet aan om 1-testosteron op de markt te brengen en hield het op een precursor daarvan: 1-delta-dihydroandrostenedione of 1-AD. Wat brutaler is Arnolds concurrent William Llewellyn van Molecular Nutrition, gevestigd in Jupiter, Florida. Over enkele weken lanceert Molecular Nutrition 4-hydroxy-testosteron onder de naam Hydroxytest.
Het supplementenbedrijf Promatrix was Llewellyn overigens voor en verkoopt het hormoon al in een licht gewijzigde vorm onder de naam Testabol Ether. Het regent sinds de introductie van 1-AD nieuwe precursoren op de Amerikaanse markt, zegt Pat Arnold. 'Het zijn er zoveel dat je het niet meer kunt bijhouden. Deze branche zit vol mensen die elkaar de loef willen afsteken.'
Wie wel eens rondkijkt op internet moet Arnold gelijk geven. Je verdrinkt in de nieuwe precursorenl: 1-Test, 1-Test Ether, Atomic T-Bol, One, T-100, TestXtrene, Androgen-1, Test-100, Test-250, Testosterol XP en Mag10, 3Alpha - een precursor van dihydrotestosteron - en Boldione, een precursor van boldenon. Om er maar een paar te noemen.
Hun ontwikkeling is begonnen toen de Amerikaanse wetgever in 1990 de anabolen in de ban deed. Toen was inmiddels duidelijk geworden dat het gebruik a. algemeen was en b. vaak leidde tot onacceptabele risico's. Na het verbod doken chemici in de textbooks en oude onderzoeksverslagen, en gingen op zoek naar alternatieven voor de stoffen op de Verboden Lijst van de Anabolic Steroids Control Act. Zo vond de grootste expert op dit gebied, Pat Arnold, de 1-testosteronprecursor 1-AD in onderzoeksverslagen die in de jaren zestig waren opgesteld door de farmaceut Searle.
Inmiddels zijn de precursoren voor veel sporters uitgegroeid tot een volwaardig alternatief voor de anabolen op de zwarte markt. De DEA is woedend, maar kan niks doen zolang de producten niet op de Verboden Lijst staan.
Een soortgelijk probleem treft de FDA. Door de Dietary Supplement Health Education Act van 1994 moet de FDA alles wat zich 'supplement' noemt toestaan, behalve als het agentschap kan bewijzen dat het middel de gezondheid schaadt. En dat kan de FDA niet. Onderzoek ontbreekt. 'We zijn bezorgd en houden de situatie in de gaten', zegt Christine Taylor, directeur van de FDA's Office of Nutritional Products, Labelling and Dietary Supplements.
Sleutelfiguren in de supplementenindustrie vinden dat sommige bedrijven te ver gaan in hun advertentiecampagnes voor precursoren, en teveel nadruk leggen op de gelijkenis met de anabolen. Ook beseffen ze dat het aantal precursoren beperkt is, en dat er legio kopieerders in de branche rondlopen die er met andermans innovatie vandoor gaan. Maar alle bedrijven zijn fel gekant tegen het naderende overheidsoptreden.
'Waar zitten de gevaren?', vraag Derek Cornelius van Syntrax Innovations zich af, die enkele jaren terug de eerste nandrolonprecursor op de markt bracht. 'Als er werkelijk een probleem was, als er mensen in ziekenhuizen dood lagen te gaan, dan had de overheid een punt. Maar dat gebeurt niet. De overheid maakt van een mug een olifant.'
William Llewellyn is het met hem eens. De aangemerkte ontdekker van de DHT- en boldenonprecursoren vindt so-wie-so dat atleten die anabolen willen gebruiken dat gewoon moeten kunnen doen. De wet legt mensen die plastische chirurgie willen gebruiken ook geen strobreed in de weg. Als nu de precursoren illegaal worden, dan zullen nog meer atleten hun toevlucht zoeken tot de zwarte markt. 'Als achttienjarige tieners spieren willen opbouwen komen ze in aanraking met anabole steroïden', zegt hij. 'Daar doe je niks aan. Nu hebben ze tenminste een legaal en veilig alternatief.'
Mooie woorden, maar Terry Madden van de US Anti-Doping Agency vindt ze hypocriet. Volgens hem richt de industrie zich juist op die achttienjarige tieners, die dolgraag succesvol willen zijn in hun sport. Dat vindt ook de senator John Sweeney, die een wetsvoorstel indiende dat precursoren moet verbieden. 'Het marketingbeleid van de fabrikanten is duidelijk. Elke jongere kan deze middelen kopen.'
'De dosering van deze supplementen is meer dan onderzoekers zich in studies ethisch kunnen permitteren', vindt DEA-man John Tolliver, die verder verontrust is over de vele stacks waar de makers van de nieuwe precursoren mee op de markt komen. Volgens hem wijst die praktijk erop in welke hoek de prohormoonbaronnen hun inspiratie zoeken. 'Artsen stacken geen anabolen', zegt de onderzoeker. 'De fabrikanten imiteren de gebruikers van hardcore anabolen.'
Amy Shipley. New Steroids Sold Over Counter. Law From 1990 Doesn't Bar Then-Unknown Substances. Washington Post, 6-12-2002. |
|
|