|
|
[Definitie:] "An ergogenic aid is any substance or phenomenon that enhances performance."
(Wilmore and Costill) 
|
|
|
||
|
||
|
1 5 - 0 7 - 2 0 0 1 Pat Arnold geeft aftrap voor prohormoonoorlog
Wetenschappers en juristen uit de supplementenindustrie hebben in Washington overleg gevoerd met de Amerikaanse drugpolitie DEA en 'supplementensenator' Orrin Hatch. De groep was op initiatief van Patrick Arnold, de man achter prohormonen als androstenedione, 4AD en 1AD, bij elkaar gekomen. Aanleiding was de toenemende pressie van het IOC op de Amerikaanse overheid om precursoren te verbieden.
Omdat de winterspelen van 2002 in het Amerikaanse Salt Lake City zullen plaatsvinden, en het IOC begint te klepelen over een verbod op precursoren, pleiten steeds meer anti-drugpropagandisten, sportorganisaties en artsen voor een verbod op prohormonen. Onder hen bevindt zich Barry MacCaffrey, de directeur van het Office for National Drug Control Policy, die zomer 2000 nog voorspelde dat androstenedione binnen een paar maanden in de ban zou worden gedaan. Pat Arnold, wiens bedrijf LPJ Research prohormonen produceert, had daarom contact gezocht met het lobby-bureau voor de supplementenindustrie: de National Nutritional Foods Association. ('Het bedrijf dat efedra op de markt heeft weten te houden', aldus Arnold.)
De lobbiers brachten Arnold in contact met het juristenkantoor Hyman, Phelps, and McNamara. Daar werken uitsluitend ex-medewerkers van de FDA en DEA, die zich nu verhuren aan mensen die ruzie met de FDA en DEA hebben. De juristen onderzochten wat er nu precies aan de hand was en ontdekten dat de FDA de zaak had overgedragen aan de DEA. 'Kijk eens of je precursoren onder de anabolen kunt laten vallen', had Barry MacCaffrey de DEA vervolgens dringend verzocht. Nu was de DEA bezig met een proef met gecastreerde proefdieren, die hoge doses androstenedione krijgen, om te kijken of het hormoon de spiergroei stimuleert. Dat onderzoek zou september 2001 klaar moeten zijn.
Zeven februari 2001 sprak de delegatie van de supplementindustrie met de DEA. In dat gesprek werd duidelijk dat de DEA begreep dat hun dierstudie nooit voldoende kon zijn om androstenedione als anabool te betitelen. Veel zin om er veel werk van te maken had de DEA niet: de drugpolitie had wel belangrijker dingen aan zijn hoofd. In plaats daarvan zagen de DEA meer in samenwerking tussen de supplementenindustrie en de artsen en sportorganisaties.
De supplementendelegatie bestond uit Pat Arnold en zijn broer John, 'anabolen-advocaat' Rick Collins, prohormoononderzoeker Tim Ziegenfuss, longeviteur en ondernemer Rick Cohen, Weider-onderzoeksleider Luke Bucci, Ryan Hornbuckle van EAS, twee advocaten van de supplementenlobby en een advocaat van Hyman, Phelps, and McNamara. Van de DEA waren aanwezig divisiedirecteur Frank Sapienza en onderzoeker James Tolliver.
De dag na de ontmoeting sprak de delegatie met de staf van senator Orrin Hatch. De lobbiers hadden die ontmoeting geregeld. Hatch was ook de drijvend kracht geweest achter de Supplementenwet van 1994, waardoor creatine, melatonine en precursoren in de VS legaal waren geworden. Volgens de medewerkers van Hatch zette de Olympische lobby de senator onder hoge druk. De delegatie bood aan de druk van Hatch af te halen door rechtstreeks met het IOC te gaan spreken. Een interessant thema van die onderhandelingen zou het 'verontreiniging-issue' kunnen zijn. Daarmee doelde de delegatie op de nandrolonpositieven in de reguliere sporten.
De delegatie en de juridische kosten van de operatie zijn door Arnold betaald. In de toekomst zullen ook Weider en EAS middelen op tafel brengen waarmee de industrie zijn belangen in Washington kan verdedigen.
Pat Arnold. Mister Smith Goes to Washinton. Anabolic Extreme, februari 2001, nr. 33. [Link] |
|
|
