|
|
[Definitie:] "An ergogenic aid is any substance or phenomenon that enhances performance."
(Wilmore and Costill) 
|
|
|
||
|
||
|
1 8 - 1 1 - 2 0 0 3 Anabolen verkorten het paardenleven
In de Amerikaanse rensport gaan de 'equine atleten' - een fraaie term voor paarden - niet meer elf jaar mee, zoals vroeger. Dat komt, schrijft de San Francisco Chronicle, door het massaal gebruik van het anabool Equipoise, de uitdroger Lasix en de ontstekingsremmer Butazolidin in de rensport. Die middelen zijn in de Amerikaanse paardensport legaal. Trainers melden als bijwerking van de boldenon dat de dieren vaak vruchtbaarheidsproblemen krijgen en bovendien vermannelijken. Vrouwtjesdieren gaan zich als hengsten gedragen en veroorzaken nogal eens problemen. Het gebruik treedt vooral aan het licht als dieren te koop worden aangeboden. Eigenaren spuiten ze dan helemaal vol om ze goed gespierd te laten overkomen. Anders dan in de humane sport lopen paarden niet sneller als ze anabolen krijgen. ,,Paarden zijn van zichzelf al gespierd'', aldus een trainer. ,,We gebruiken de anabolen vooral om het aantal rode bloedcellen te verhogen.'' Larry Stumas. Steroids accepted practice. The San Francisco Chronicle, 15-11-2003. 1 4 - 0 4 - 2 0 0 4 Van androgenencocktail hebben microgrammen al effect
Een cocktail van drie androgenen die elkaar zo goed versterken dat je er minimale doseringen van nodig hebt. Duitse dopingjagers vermoeden dat ze hem hebben aangetroffen in een 'supplement' dat voor paarden was bedoeld, en eigenlijk alleen extracten van een Mexicaanse cactus zou moeten bevatten.
Onderzoekers van de groep van Wilhelm Schänzer schrijven in het vakblad Chromatographia dat ze de anabolen hebben gevonden in het supplement 'Energy 5', een injecteerbaar preparaat voor paarden. De dieren zouden wekelijks een intramusculaire injectie van 1 milliliter van het natuurproduct moeten krijgen, aldus de fabrikant. De Duitsers troffen vonden in het preparaat de androgenen stanozolol, mestanolone en 17b-hydroxy-17a-methyl-5a-androstane-3b-ol, een metaboliet van mestanolone.
De concentraties waren laag. Die van stanozolol was nog de hoogste. In 1 milliliter zat 10 microgram. Het is niet veel, maar de concentratie van de metaboliet 16-beta-hydroxystanozolol in de urine van de dieren was hoog genoeg voor een positieve dopingtest. De onderzoekers keken naar monsters die ze tussen de vier en acht uur na de injectie verzamelden. Mestanolone is een niet zo bekend anabool, al kunnen de meeste Aziatische bulkproducenten hem leveren. De Oost-Duitse dopingartsen gebruikten het in de jaren zeventig en tachtig - niet omdat het spieren op zou bouwen, maar vooral omdat het inwerkte op de hersenen. Het zou de concentratie verbeteren en stress opheffen.
Werner Franke en Brigitte Berendonk schrijven in hun klassieke artikel over DDR-doping dat mestanolone - alias methyl-DHT - in het Oost Duitse arbeidersparadijs na Oral-Turinabol het meest gebruikte oraal anabool was. Dopingjagers vonden het nog in 1993 in de urine van een topsporter.(1)
De Oost-Duitsers, zegt Patrick Arnold, gebruikten doseringen van 10 milligram. De favoriete toedieningsroute was via de neus: de sporters moesten het snuiven.(2)
Over het gebruik als dopingmiddel van de derde component, 17b-hydroxy-17a-methyl-5a-androstane-3b-ol, is weinig bekend. Het is een metaboliet van methyl-DHT, die ontstaat als een enzym aan het zuurstofatoom op C3 een waterstofatoom plakt. Hij zou onbedoeld kunnen zijn ontstaan. De component is echter ook in de handel. De supplementenindustrie stopt hem in 'prohormonen', dus de fabrikant van het product zou hem ook wel eens bewust in NRG5 gestopt kunnen hebben.
Per ongeluk De Duitsers sluiten uit dat de cocktail 'per ongeluk' in het supplement verzeild is geraakt. Eveneens geloven ze niet dat de paarden veel anabole werking van wekelijkse injecties zouden ervaren. Daarvoor zijn de concentraties te gering. Ze vermoeden wel dat de injecties bij frequent gebruik het herstel bevorderen.
In hun artikel bespraken de Duitsers nog een ander fout paardensupplement. In 'Super Kalm Paste' vonden ze verboden vaatverwijdende middelen als cinchonine en quinine. Die waren er waarschijnlijk wel onopzettelijk in gekomen. Die stoffen zitten van nature in de bast van de Cinchona micrantha en de Cinchina officinalis (kinabast). Ook in Super Kalm Paste waren de doses hoog genoeg voor een positieve dopinguitslag.
1. M. Machnik, M. Due, M. Parr, C. von Kuk, W. Schanzer.
Case Study: Doping Substances in Equestrian
Food Supplements.
Chromatographia 2004, 59, S131-S135.
2 4 - 0 3 - 2 0 0 3 Verdachte veearts leverde anabolen aan Chinese renbaan
Volgens het Australische landbouwministerie heeft een veearts honderden renpaarden behandeld met anabolen. De paarden kwamen uit Australië, maar waren overgenomen door een renbaan in de Chinese hoofdstad Bejing.
De uit Sydney afkomstige vet Sven Arne Temmingh werd december 1999 gearresteerd toen hij naar Beijing wilde vliegen. In zijn bagage zat zestien liter injecteerbare anabolen, waaronder stanozolol, deca, drive en supertest. Even daarvoor hadden de agenten een postpakket van de veearts onderschept met nog eens voor 35 liter aan spierversterkers. De straatwaarde van beide ladingen was ongeveer tachtduizend euro.
Temmingh had de middelen niet geregistreerd. Waarvoor hij ze wilde gebruiken staat niet honderd procent vast, maar wie het proces volgt krijgt al snel een donkerbruin vermoeden. Temmingh was verbonden als veterinarian consultant aan het paardenimperium van de miljonair Yun Pung Chen uit Hong Kong. Cheng is eigenaar van de Beijing Jockey Club, een renbaan en fokkerij in de Chinese hoofdstad.
De Club had zojuist 750 renpaarden uit Australië laten overkomen. Het landbouwministerie denkt dat de anabolen voor die dieren bestemd waren omdat ze in een slechte conditie zouden zijn, maar de Club ontkent dat. Volgens de Club stuurde de groothandel de middelen op, zonder dat duidelijk was waarvoor ze bedoeld waren. Als de veearts anabolen gebruikte, dan deed hij dat op eigen houtje. Zodra eigenaar Chen over de zaak hoorde, stuurde hij Temmingh de laan uit, beweert de Club.
De veearts vertelt een ander verhaal. Hij zegt dat de manager van de Club, de Australiër Kevin Connolly, hem had verzocht de dieren met anabolen te injecteren. Hij zou eigenaar Chen zelfs nog persoonlijk hebben benaderd met het verzoek om het geld voor de anabolen terug te krijgen. Dat had hij uit eigen zak voorgeschoten.
Leonie Lamont. Vet accused over steroid runs to Beijing stud. Sydney Morning Herald, 20-3-2003. 2 3 - 1 1 - 2 0 0 5 Horseracing in China: Why 600 horses had to die
The Independent As with so many bets, it promised so much. A massive investment in Beijing's racetrack, with the hope of making more millions from a gambling-obsessed nation. But the Chinese government was never persuaded, and some of the losers had to pay - with their lives. It is the Chinese year of the rooster and certainly not one of the horse, at least not at the Beijing racetrack. About 600 healthy thoroughbreds are reported to have been slaughtered in the past month in the Chinese capital as a consequence of the official reluctance by the Communist Party to tolerate gambling. The cull is unprecedented even in the harsh world of horseracing. It has caused waves of outrage among horse lovers and comes as the huge punt taken by the Hong Kong businessman Yun Pung Cheng, the man behind Tongshun racetrack in Beijing, appears to have hit the buffers with spectacular effect. Tongshun racetrack seemed to have it all. The state-of-the-art facility, the laboratories and the huge breeding operation were developed by a man whose factories in China and Vietnam spew out the sort of promotional toys you might find tipping out of a cereal box. It is thought Mr Cheng, known as "The Boss", might have put as much as $100m (£58.3m) into the establishment of the racing and breeding empire, all on one single, do or die, premise: That one day the hardline rulers of the Communist Party would bow to the inevitable and allow a billion Chinese indulge in their passion for gambling. After all gambling is legal in Hong Kong, now part of China. If so, it would have made the takings from his other concerns look like cornflakes. This was an intoxicating Shangri-la as Cheng imagined an untapped betting pool 10 times the size of Hong Kong. Betting turnover in the former colony last year reached HK$62.7bn (£4.7bn) and average crowds at the tracks of Happy Valley (18,100) and Sha Tin (29,000) represented undreamed of figures in other racing jurisdictions around the world. But while Tongshun has its benefactor, its infrastructure and its promise, it does not offer real betting. And to coin a phrase, racing without wagering is like chow without mein. There are losers in every racing enterprise, but not normally 600 of them, all paying with their lives, which is what happened when the economic tumbleweed started blowing into town. Beijing racetrack is currently shut down, with the lingering promise that it might open up again in 18- to 24-months' time. For many, though, the ones who have had a lethal injection, there will not be another day. It is all rotten public relations for a country that is preparing to stage the 2008 Olympics, for which the equestrian events will be held in Hong Kong as China cannot offer adequate quarantine provision. Now there will be binoculars other than those in the grandstands trained on the Chinese authorities. "It is sickening to think of very healthy thoroughbreds being put down because the Chinese policy on racing is, frankly, in a muddle," John Smales, the chief executive of the International League for the Protection of Horses, said. "The government is very heavy handed when gambling is discovered. They are pro racing but still very much against gambling. The idea of closing a racecourse without concern for the horses is unacceptable. "That said, if there is no racing task for these horses, it is better that they are put down rather than neglected and left to starve. Four years ago, we had to swoop on Karachi and rescue a lot of horses. Racing changed dramatically in Pakistan and a lot of owners could not pay their bills. They simply walked away from their horses and about 50 of them were left in their boxes gradually starving to death. We had to shoot some, rehouse others, but actually solved the problem. "The Chinese have avoided that by the rather drastic act of euthanising these horses. While that's a tragedy, it's not as bad as neglect, starvation or being sold to work in front of a cart for the rest of your days. We are very sad, but grant that it could be worse. It's not cruelty. It's lack of concern for the horses and they've taken the administratively easy way out. "China must now understand that the spotlight is on it as far as horse welfare is concerned because the 2008 Olympics is happening there. The eyes of the world are going to be on the way horses are treated in China. "This a tragedy. But it could be worse. China has got to get its act together if it is going to be loved and admired at the 2008 Olympic Games." Tongshun opened in August 2002 and crowds reached up to 5,000, a healthy number but not overpowering, largely because upfront betting was not part of the package. Its future was thrown into doubt in the aftermath of a government crackdown on illegal punting unrelated to racing. It is an unending war. Chinese people are among the most culturally instinctive gamblers on earth, yet they do not have an official outlet for the habit. Their number eight is always well favoured as sounds like the word for wealth and prosperity. For the same reason, the number four in any wagering event often goes unnoticed as that word sounds dangerously similar to the word for death. Death is what effectively came to the Beijing racetrack on the eve of its richest meeting of the season last month, when Cheng's patience, and perhaps his money, ran out and the operation was almost entirely shut down. It was the death knell for around a quarter of the course's equine population. Racing with betting was a flourishing part of Chinese sporting life at the beginning of the last century. There are chronicles of the Tote boards and betting windows at Guangzhou, 50 miles north of Sha Tin, in the days when every major city possessed a track. That all changed in the Mao era which began in 1949. Racing still happened at Guangzhou, and there was a betting culture out of sight of the Beijing authorities. Those at the track pondered a way of sidestepping restrictions, a "guessing game". Punters, or racegoers as they probably had to be titled, were charged an excessively high entry fee and tickets carried the numbers of competing horses. Prizes were then paid out of a pool made up of the admission money. It was betting, but not as they (the bureaucrats) knew it. In time, the rules slackened and spectators in effect became fully-fledged punters. Over 40 ticket outlets sprang up in Guangzhou city and neighbouring counties. In addition, Beijing, Shanghai and Huhhot, the capital of Inner Mongolia, held meetings. The island province of Hainan had plans for a course financed by foreign investors. However, the patch was eventually removed from the all-seeing eye. Officialdom caught up and gambling was snuffed out. The State Council observed that this capitalist sin ranked alongside slavery and prostitution as one of the seven paramount evils. The world's fastest growing economy has since been able to take on some free-market characteristics, but officials remain both wary of gambling and those that observe detect an element of hypocrisy in their attitudes. Hong Kong and Macau are perhaps the hotbed gambling centres of the world, but are allowed to continue under the "one country, two systems" policy afforded the former colonies. Beijing invented a "guessing game" of its own at its 2002 rebirth to circumvent gambling restrictions, but now the guessing game is whether the course will ever open again. This is the tribulation now facing Kevin Connolly, the man from a distinguished Irish racing tribe, a former trainer who met Mr Cheng when he set up in Macau some 15 years ago and now the racing director at Beijing. Like all the expats who work at Tongshun, Mr Connolly has plenty of golf and karaoke options, but even swinging and singing lose their lustre after a while. Mr Connolly has minimised the significance of the cull this week telling the Racing Post that: "Not all the horse have been culled. Should racing start again we will have more than enough horses to race. Racing will not begin again until we have a clear direction from the government with regard to racing." On-site trainers at Beijing have been told to take an extended holiday and, though visas have been renewed for 12 months, most are looking for employment elsewhere. "It leaves a sick taste in the mouth," Nigel Smith, an English trainer at Tongshun, said. "It is a sad story. It is a huge blow because all the horses I had got used to and the staff are gone. "We have been told that we might restart in 18 months and will be offered our old jobs back, but is still a huge blow." It is not the first time that Mr Connolly, who holds the position of racing director, has found himself under examination. And in the previous time, racing again revealed itself as one of the most venal of activities. When the Sydney veterinarian Sven Arne Temmingh flew to Beijing in December 1999, he took 16 litres of highly valuable anabolic steroids in his luggage with him. However, what happened to those bottles of steroids - and a further 35 litres of anabolic steroids sent by Temmingh to Beijing and Hong Kong - remains a mystery. Were they used on the hundreds of horses sent from Australia to Beijing as part of a fledgling breeding and racing joint venture? The bottles of injectable anabolic steroids - including Stanazol, Deca, Drive and Supertest - have a black market value of about £87 for 10 millilitres. At Temmingh's trial in Australia, in which he pleaded guilty to charges of wilfully supplying injectable steroids and then making false records, Mr Connolly told Justice Carolyn Simpson by videolink that before moving to China he had run the Australian racing interests of Mr Cheng, and that Temmingh was consultant veterinarian. Mr Connolly added that he "terminated" Temmingh's employment when he noticed large volumes of steroids on invoices from the veterinary product wholesaler. Under questioning from Elizabeth Fullerton, acting for Temmingh, Mr Connolly denied instructing the veterinarian to improve the condition of the horses to be sent to China, including by using steroids. Ms Fullerton said: "You [later] told him that he had been sacked because Mr Cheng had learnt that steroids had been used to improve the condition of horses for export and he was concerned the Chinese [authorities] might be concerned." Mr Connolly replied: "That's incorrect." He added that about 750 horses went to China, but rejected Ms Fullerton's suggestion that those at the Beijing stud were not in good condition. He also denied asking Temmingh to "obtain substantial quantities of the anabolic steroids so the horses ... could be placed on an ongoing steroid program". Now drugs, in this case lethal injections, have returned to bedevil horseracing in China. Just 40 miles east of Tiananmen Square, a verdant racecourse - a track fit to be compared with Paris's Longchamp in the words of one well-travelled work rider - has become a killing zone. 1 6 - 0 7 - 2 0 0 3 Kankermedicijnen duiken op als doping in rensport
,,Anabolen zijn nog tot daaraan toe'', zegt dierenarts Thomas Little, gespecialiseerd in de voortplanting van renpaarden. ,,Als dierenarts maak ik me meer zorgen over het gebruik van kankermedicijnen in de paardensport. Ik denk dat die ernstiger gevolgen hebben.''
Little heeft het over het medicijn methotrexaat, dat artsen gebruiken tegen kanker en artritis. Het blokkeert de werking van de vitamine foliumzuur en vermindert het vermogen van cellen om zich te delen - en legt het immuunsysteem plat. Zo'n medicijn is een uitkomst bij ziekten waarbij cellen zich ongecontroleerd delen, zoals kanker, of waarbij immuuncellen kraakbeen en bot aanvallen. Maar wat doet het in de paardensport?
In een interview met de Thoroughbred Times Today kunnen of willen dierenartsen die vraag niet beantwoorden. ,,Ze hebben mij verteld dat ze op sommige renbanen kankermedicijnen gebruiken vanwege hun ontstekingsremmende werking'', zegt Terry Blanchard, veterinair vruchtbaarheidsspecialist van Texas A&M University. Meer wil hij er niet over kwijt. Wel zegt hij dat hij zich als specialist zorgen maakt over de gevolgen voor de vruchtbaarheid van de dieren. ,,Deling van cellen is natuurlijk cruciaal voor wat er in de testes gebeurt'', zegt Blanchard. ,,Een middel dat de celdeling remt zorgt voor onvruchtbaarheid of defect sperma.''
Of de effecten blijvend zijn weet Blanchard niet. ,,Dat is nooit onderzocht'', zegt hij.
Anabolen Het middelengebruik in de paardensport heeft zulke vormen aangenomen dat Blanchard kopers adviseert een dierenarts de testikels van paarden te laten onderzoeken voordat ze tot koop besluiten. Zijn de testikels te klein, dat kan dat door het gebruik van anabolen komen. ,,Ik ken artsen die liever horen dat de verkleining is veroorzaakt door anabolen dan door iets anders'', zegt Blanchard. ,,Van anabolen weet je tenminste dat de omvang na drie tot vier maanden is genormaliseerd. En lange termijngevolgen van anabolengebruik bij paarden zijn tot dusver nooit bewezen.''
Dat is Walter Threlfall, veterinair voortplantoloog van Ohio State University, niet helemaal met hem eens. ,,Mensen zeggen dat een paard nooit wint als het geen anabolen krijgt. En als een paard niet wint, dan wil ook niemand met het paard verder fokken. En dan heb je een probleem als eigenaar. Maar ik zeg dan: hoe goed is het nageslacht van een paard dat anabolen heeft gehad?''
Dat probleem oplossen is het werk van Thomas Little, die is verbonden aan een soort vruchtbaarheidskliniek voor paarden. ,,We krijgen hier veel paarden met te kleine testikels. Die komen van de renbanen en moeten bij ons weer vruchtbaar worden. Waardoor zijn ze onvruchtbaar geworden? Dat weet ik niet.''
,,Het is een probleem dat mensen die werken op de renbaan ver af staan van de specialisten die werken met de vruchtbaarheid. We zijn met volledig andere dingen bezig. Wij willen maximale vruchtbaarheid, zij maximale prestaties. Dat bijt elkaar.''
Denise Stefanus. Veterinary Spotlight: Performance or fertility? Use of steroids and human drugs in racehorses could cause breeding problems later. Thoroughbred Times Today, 14-7-2003. 1 3 - 0 3 - 2 0 0 3 Renpaarden gebruiken humane EPO
Minimaal drie procent van de Amerikaanse renpaarden gebruikt EPO. Dat bleek uit een onderzoek van vierhonderd urinemonsters van renpaarden op de racetracks Fair Grounds en Delta Downs.
Het werkelijke percentage ligt waarschijnlijk hoger, denkt Steve Bradley van Louisiana State University. ,,Paarden breken het hormoon snel af waardoor het gebruik moeilijk is te detecteren. We kunnen paarden alleen betrappen als ze de dag voor de test nog EPO hebben gekregen.''
Consequenties hebben de vondsten nog niet, want er is nog geen test ontwikkeld die valse positieven moet opsporen. Wel is gebleken dat de trainers menselijke EPO gebruiken en niet de equine. Dat verklaart misschien waarom sommige paarden 'letterlijk dood neer zijn gevallen' toen ze EPO kregen, zegt Bradley.
,,Het lichaam van de paarden kan het hormoon zien als een vreemde indringer. De immuunreactie kan dan dodelijk zijn. Het gebeurt ook wel eens dat door de toediening van het hormoon het lichaam ook het eigen EPO als lichaamsvreemd gaat beschouwen. Het immuunsysteem breekt dan het EPO af, zodat de paarden geen rode bloedcellen meer kunnen aanmaken en sterven aan bloedarmoede.''
EPO stimuleert de aanmaak van rode bloedcellen, die zuurstof vervoeren. Het uithoudingsvermogen verbetert daardoor en de opbouw van melkzuur vermindert. Daardoor zijn de spieren na zware inspanning minder pijnlijk. Ook lijkt EPO het herstel na training te bevorderen. Ook dat komt waarschijnlijk doordat ze de spiercellen voorzien van meer zuurstof.
De gebruikte test, die antilichamen meet, is pas sinds 2002 in gebruik. Begin 2003 vonden de dopingjagers ook al sporen van EPO bij paarden op renbanen in Texas, New York en Louisiana.
Eerder deze maand berichtten Italiaanse kranten over een soortgelijk schandaal. Dat kwam november 2002 aan het rollen, toen dopingjagers cocaïne vonden in de urine van een renpaard op de renbaan Castellucio dei Sauri, in het Zuid Italiaanse Foggia. De dopingjagers schakelden de politie in, die een eigen onderzoek opstartte. Het laboratorium van de agenten vond echter geen coke, maar wel EPO.
De agenten vermoeden dat trainers de paarden coke hadden gegeven om de EPO te verdoezelen. Paarden gaan niet harder rennen door coke.
De vondst was aanleiding om de paarden van nog zes andere Italiaanse banen steekproefsgewijs te controleren.
1. Victor Ryan.
Fighting EPO Use Proving a Tough Fight.
News.Bloodhorse.com, 7-3-2003.
0 7 - 1 2 - 2 0 0 2 Paardensport werkt aan test voor bicarbonaat
Er komt een test voor het gebruik van natriumbicarbonaat in de paardensport. De stichting Nederlandse Draf- en Rensport onderhandelt met een laboratorium dat een snelle test voor het verboden middel in huis heeft. Dat schrijft het NRC Handelsblad.
Paarden krijgen bicarbonaat meestal in de vorm van een 'milkshake', die bestaat uit zuiveringszout of natriumbicarbonaat, water en glucose. Omdat paarden de cocktail uit zichzelf niet drinken moeten de verzorgers hem met een sonde naar binnen brengen.
De cocktail verbetert het uithoudingsvermogen van paarden doordat die de verzuring tegengaat. Bij menselijke hardlopers op de vierhonderd meter zou daardoor de tijd met zeven tot tien procent verbeteren, terwijl roeiers in zes minuten 48 meter meer afleggen dan sporters zonder het middel. Daarom staat de cocktail op de lijst van verboden middelen. Dat er toch geen test voor bestaat komt omdat de stof uiteenvalt in gassen die snel ontsnappen. Testprocedures moeten daarom zo snel zijn dat de rensport niet aan de ontwikkeling is begonnen. Geen enkel land test op bicarbonaat.
Nu ligt de situatie anders. Eigenaars van paarden hebben gemeld dat het gebruik van het middel hand over hand toeneemt. Ze vrezen dat de gezondheid van hun dieren in gevaar komt omdat bicarbonaat het slijmvlies van de maag aantast.
'Bewijzen over massaal gebruik van milkshakes hebben we niet', zegt een woordvoerder van de stichting in het NRC. 'De geruchten nemen we wel serieus. Het imago van de sport wordt geschaad als er op oneerlijke wijze wordt gedraafd.'
Rensport gaat snel paarden testen op gebruik 'milkshake'. NRC Handelsblad, 23 november 2002. |
|
|
