|
0 5 - 1 1 - 2 0 0 7
Marathonmuis leeft langer
(J Biol Chem. 2007 Aug 23; [Epub ahead of print].)
Onderzoekers van de Amerikaanse Case Western Reserve University hebben een gen-muis in elkaar geknutseld die
vetten voor intensieve arbeid kan gebruiken. De muis kan daardoor langer en sneller achter elkaar lopen dan
gewone muizen.
Mensen en dieren gebruiken voor intensieve inspanningen koolhydraten en ATP. Als die brandstoffen in onze spieren
op zijn, schakelen we over op de verbranding van vet. Als brandstof gebruiken we vet voor langdurige inspanningen
met een geringer intensiteit.
Bij de marathonmuis werkt het iets ander. Het dier heeft een synthetisch gen gekregen dat alleen actief is in
spierweefsel en cellen het enzym cytosolic form of phosphoenolpyruvate carboxykinase (PEPCK-C) laat aanmaken.
[Wikipedia] Dat enzym zet vet in cellen
om in glucose. Het wordt geactiveerd door vitamine A-metabolieten en cAMP, en afgeremd door insuline.
Geef je extra genen voor het enzym aan muizen op zo'n manier dat de nieuwe genen in vetcellen actief
worden, dan worden de genmuizen moddervet. Omdat de onderzoekers van Case Western Reserve de nieuwe genen aan een
moleculaire schakelaar plakten die alleen werkt in spiercellen konden ze dat vermijden.
Dat de nieuwe muis een marathonmuis is, bleek toen de onderzoekers de dieren op een treadmill zetten, en keken
hoe lang en hoe snel ze konden lopen. De zwarte staafjes staan voor de muizen met het synthetische PEPCK-C-gen, de
grijze voor niet-gemanipuleerde dieren.
De onderzoekers zijn erover verbaasd hoe ingrijpend de effecten van de ingreep zijn. PEPCK is volgens de textbooks
niet zo'n heel erg belangrijk enzym. Maar het metabolisme van de genmuizen veranderde volledig.
De maximale zuurstofopname van de genmuizen was veertig procent hoger dan normaal. Als de dieren zich inspanden,
steeg de concentratie melkzuur in hun bloed niet. De spiercellen van de dieren zaten stampvol
mitochondria. Niet verwonderlijk zijn marathonmuizen lichter dan gewone dieren, maar eten ze meer.
De marathonmuizen waren actiever dan gewone muizen. De onderzoekers gebruiken zelfs de term
'hyperactief'. De ingreep verandert kennelijk ook iets in de hersenen. Wat precies, dat willen de makers van
de marathonmuis graag uitzoeken.
Een andere bijwerking van de ingreep was dat het hart van de marathonmuizen groter was dan normaal. Meestal
is een vergroot hart niet gezond, maar of dat bij de marathonmuis ook zo is, dat is nog maar de vraag.
De genetische ingreep had een longevity-effect, aldus de onderzoekers.
WT staat voor wild type - gewone muisjes, dus. De genmuizen liepen nog in de molentjes van de onderzoekers
toen de niet-gemanipuleerde dieren inmiddels waren overleden. En toen de genmuizen stokoud waren, liepen ze nog steeds
beter dan jonge gewone muizen.
Een persbericht over de marathonmuis vind je op Science Daily.
[Science Daily Nov. 2, 2007]
Onderaan vind je een link naar een clip.
[Marathonmuis heeft spieren met vezeltype IIX]
[Marathonmuis zonder HIF-1a is een doodloper
[Archief Gendoping]
|
|
|
[Definitie:] "An ergogenic aid is any substance or phenomenon that enhances performance."
(Wilmore and Costill) 
