|
|
[Definitie:] "An ergogenic aid is any substance or phenomenon that enhances performance."
(Wilmore and Costill) 
|
|
|
||
|
||
|
0 3 - 0 5 - 2 0 0 4 Anabolen direct toxisch voor hartcellen
Crashkuurtjes met megadoses testosteron zijn populairder dan ooit. Korte, hevige kuren met enkele grammen androgeen per week. Kan prima, zeggen de goeroes, als je maar testosteron neemt, en geen gealkyleerde anabolen als oxymetholone of methandrostenolone. Want testosteron is niet toxisch. Hopen ze.
Amerikaanse toxicologen toonden al tien jaar geleden aan dat anabolen direct giftig kunnen zijn voor het hart toen ze hartcellen van jonge ratten blootstelden aan testosteron, testosteronenantaat, testosteronpropionaat en oxymetholone. Hun interesse kwam voort uit het in 1994 al stijgende aantal anabolengebruikers dat door hartaanvallen stierf.
Let op het woordje 'onverwacht'. Anabolen kunnen aderen laten verkalken. Ze kunnen delen van de hartspier vergroten. Ze kunnen de hartspier stugger maken. Maar dat zijn allemaal lange termijnprocessen. In de gevallen die de onderzoekers in de literatuur vonden was daarvan lang niet altijd sprake. Daarom dachten ze aan directe toxische effecten.
De Amerikanen maten eerst bij verschillende concentraties androgeen de afgifte van het enzym LDH. Hoe hoger dat is, des te lekker is de celwand. En hoe slechter is de cel eraan toe. Je ziet hieronder hoe hoge concentraties androgeen de celwand lek maken. Alleen met testosteronpropionaat lijkt het alsof de allerhoogste concentraties juist minder schadelijk zijn. Meetfouten, zeggen de Amerikanen. Iets in de proef zorgde ervoor dat het testosteron neersloeg als kristal en de concentraties niet werden bereikt.
In een andere test maten de onderzoekers de aanmaak van formazan door de cellen. Dat is een maat voor de activiteit van de mitochondria van de cellen. Hoge concentraties anabool verminderden de aanmaak. Vooral oxymetholone en testosteronenantaat waren effectief.
Hetzelfde beeld ontstond toen de Amerikanen keken naar het vermogen van de cellen om de kleurstof Neutral Red vast te houden in hun lysosoom. Het lysososoom is de vuilverbrandingscentrale van de cel, waar zuren en enzymen afbraakproducten afbreken. Vermindert het vermogen van dat organel om kleurstoffen vast te houden, dan is de wand lek - en tasten de enzymen de cel aan.
Hartcellen kloppen spontaan. Maar niet meer bij hoge concentraties androgeen. NB in de tabel hieronder staat voor no beating activity observed.
Tenslotte bekeken de onderzoekers de cellen onder de microscoop. Nadat ze vier uur waren blootgesteld aan 100 micromol androgeen zagen ze er beroerd uit.
Nou waren de concentraties die de onderzoekers gebruikten hoog. De cellen bezweken pas bij concentraties van honderd micromol, terwijl je in het bloed van gebruikers van medische doseringen testosteron enkele honderdsten micromol vindt. Goed, sporters gebruiken meer dan artsen. Maar zoveel meer?
Toch sluiten de onderzoekers niet uit dat de door hun beproefde concentraties voorkomen in de hartspier van anabolengebruikers. Daarvoor grijpen ze terug naar een ouder onderzoek uit 1978, waaruit blijkt dat androgenen zich kunnen ophopen in de hartspier.
De studie, blijkt uit de literatuurlijst, is een dierstudie.
Is die ophoping sterk genoeg om het verschil tussen plasmaconcentraties bij gebruikers en de onderzochte concentraties te overbruggen? Dat is onduidelijk. Het lukt ons niet om het onderzoek in handen te krijgen.
De onderzoekers houden het er dus op dat androgenen in hoge doses de hartspier kunnen uitschakelen. Direct. Als verder onderzoek dat bevestigt, dan is dat op z'n minst een deukje in het imago van testosteron als 'natuurlijk' en 'mild' anabool. Een anabool, waarvan je met een gerust hart een paar gram per week kunt zetten.
Welder AA, Robertson JW, Fugate RD, Melchert RB. Anabolic-androgenic steroid-induced toxicity in primary neonatal rat myocardial cell cultures. Toxicol Appl Pharmacol. 1995 Aug;133(2):328-42. [PubMed] |
|
|
|||||||||||||||||||
