|
||
|
||
|
1 4 - 0 8 - 2 0 0 2 Groeihormoon is 'uit', zeggen muizenonderzoekers
Het onderzoek naar anabole middelen als groeihormoon en IGF-1 is gestaakt. Te vaak bleek tijdens experimenten dat door toediening de sterftekans van proefpersonen steeg. Dat schrijven Italiaanse genetisch ingenieurs in de septembereditie van de International Journal of Cardiology.
De schrijvers doelen daarbij op studies waarbij onderzoekers versnelde spier- en botafbraak bij ouderen of wasting bij HIV-patiënten met anabole middelen probeerden te stoppen. Daarbij zijn inmiddels zo vaak bijwerkingen aan het licht gekomen dat in de medische praktijk het gebruik van die middelen is teruggelopen. De wanden van het hart verdikten bijvoorbeeld, zodat het orgaan niet meer goed kon samentrekken.
Toch zijn nog niet alle mogelijkheden uitgeput. In muizen is het inmiddels gelukt om skeletspieren hun eigen IGF-1 te laten aanmaken. Daardoor ontwikkelden stamcellen zich alsnog tot volwassen spiercellen. De hartspier bleef daarbij intact.
Verontrustend. Maar klopt het wel allemaal? Op een symposium in Stockholm, in het najaar van 2001, vertelden cardiologen nog dat insuline, groeihormoon, EPO, DHEA en anabolen gelden als medicijnen die afbraak van de hartspier kunnen voorkomen. Die afbraak ligt ten grondslag aan vijftien procent van de gevallen van hartziekten.
In de notulen van dat symposium staat: In the discussion, the experts agreed that patients with cardiac cachexia are a large subgroup of the heart failure population with high morbidity and mortality, but without therapy. It is very likely that a therapy for these patients should target anabolic or anti-inflammatory pathways.
De Italiaanse 'klokkenluiders' zijn geen artsen. Ze experimenteren op muizen met gentherapie. Ze hebben hun artikel geschreven om artsen erop te wijzen hoe belangrijk hun onderzoek is voor de medische wetenschap. Op termijn, schrijven ze, zou je met gentherapie spierafbraak zonder bijwerkingen kunnen verhelpen.
1. Rosenthal N, Musaro A.
Gene therapy for cardiac cachexia?
Int J Cardiol 2002 Sep;85(1):185.
[PubMed]
|
|
|