|
||
|
||
|
0 8 - 1 2 - 2 0 0 0 "Vals groeihormoon voorkomt bijwerkingen"
Hoewel het meer dan dertigduizend euro per jaar kan kosten en de werking vaak tegenvalt blijft groeihormoon gelden als de 'champagne van de dopingmiddelen'. Er zijn nauwelijks rapporten over negatieve bijwerkingen bij atleten. Volgens Amerikaanse farmacologen komt dat omdat het gros van de GH-preparaten is vervalst.
Het uitblijven van bijwerkingen is merkwaardig, want uit de medische literatuur zijn er veel bekend. In een overzichtsartikel op Medscape Pharmacotherapy verklaren Brian Lund en Paul Perry dat doordat er in de meeste GH-ampullen in het dopingcircuit geen actieve stoffen zitten.
Groeihormoon kan volgens onderzoekers leiden tot een groei van de schedel, verdikking van hartspier waardoor die niet meer goed kan slaan, diabetes, hoge bloeddruk, een wildgroei van spierweefsel dat niet mee kan samentrekken en het carpaal tunnelsyndroom: een neurologische afwijking waarbij zenuwen naar handen en voeten worden afgeklemd.
In onderzoeken waarbij mensen groeihormoon krijgen toegediend hebben soms tientallen procenten van de proefpersonen last van deze effecten. Hoewel sporters hoger doseringen gebruiken, hebben die nauwelijks last van bijwerkingen.
Patienten, die te weinig groeihormoon aanmaken, gebruiken 0,6 tot 0,8 IE per kilo per week. Een patient van zestig kilo gebruikt dus 36 tot 48 IE per week. Meestal verdelen patienten die dosis verdeeld over drie tot zeven injecties per week.
Atleten gebruiken meer: 30 tot 120 IE per week tot 16 IE per dag. Omdat het lichaam groeihormoon snel afbreekt injecteren atleten hun groeihormoon enkele keren per dag.
Medscape Pharmacotherapy, 2000 en WAR 1996. |
|
|