|
|
|
||
|
|
||
|
1 9 - 0 6 - 2 0 0 4 Het Anabole Dilemma: Meer is vooral gevaarlijker
More is better, zeggen de anabolengoeroes. En het is waar, blijkt uit een vergeten studie van onderzoekers van Hoffmann-La Roche uit 1970. Hoe meer anabolen je gebruikt, des te harder groei je. Geen twijfel over mogelijk. Er is alleen een klein probleem.
"Mensen zijn geen ratten. Een rat groeit harder op primobolan dan op testosteron. Je hebt daarom niks aan rattenstudies." Komt dit je bekend voor? Moet haast wel. Het is een gevleugelde uitspraak in het anabolenland, waar goeroes neerkijken neer op dierstudies. Daarom hebben ze al die prachtige onderzoeken, die het fundament vormen van wat we weten over anabolen, uit het raam geknikkerd.
Het artikel van Alfred Boris, Richard Stevenson en Thelma Trmal hoort bij die klassieke literatuur. Toch is het zonde om dit artikel maar te vergeten. Want het is de studie die het Anabole Dilemma (met hoofdletters) blootlegde.
Het Anabole Dilemma (met hoofdletters) De onderzoekers deden proeven met ratten. Allemaal waren ze mannelijk, allemaal waren op hun 25ste levensdag gecastreerd. Allemaal kregen ze na hun operatie dagelijks een injectie met anabolen, een week lang. Allemaal gingen ze na die week onder het mes.
De onderzoekers wogen de kringspier (levator ani) en leidden uit het gewicht van die spier af hoe groot de anabole werking van de injecties was. De onderzoekers wogen de prostaat van de dieren, en schatten aan de hand daarvan de androgene werking van de middelen. En de onderzoekers wogen de zaadblaasjes, kliertjes bij de prostaat die net als de prostaat ook groter worden door anabolen. De kliertjes stonden in oude studies model voor de effecten van anabolen op de voortplantingsorganen.
De onderzoekers onderzochten dertien anabole steroiden, waarvan er nogal wat niet meer op de markt zijn, in vijf verschillende doseringen.
De studie is een immens werk geweest. De onderzoekers doen er niet gewichtig over en rapporteren hun bevindingen in slechts zes bladzijden. Er staat geen overbodige zin in. Functionaliteit ten top. Zo maken ze ze niet meer, meneer.
[Hier] zie je wat de middelen deden met het gewicht van de seminale vesikels. Testosteron hakt erin, zoals je ziet. Het niet meer beschikbare bolasteron was een goede tweede.
Testosteron was ook de krachtigste groeifactor als het gaat om de prostaat, en weer staat bolasteron op nummer twee, blijkt uit deze [tabel].
En dan hier [de tabel] waardoor de anabolengoeroes dit magnifieke stuk wetenschap in de afvalemmer hebben geknikkerd: het effect van de anabolen op de spiergroei. Opvallend is dat bij de lagere doseringen testosteron niet op Nummer 1 staat. Daar staat nandrolon.
In de tabel hieronder hebben we de onderzochte middelen een score gegeven voor de anabole en de androgene werking. We hebben alleen gekeken naar de effecten van 30 en 100 microgram per rat per dag. Afgaande op die tabel zijn nandrolon en nilevar qua risico-spierbal-verhouding de beste keus. Wat dat ook moge betekenen. Ik zou er maar niet teveel waarde aan hechten.
De onderzoekers laten een statistische bewerking op hun cijfers los en berekenen zo voor elk middel de verhouding tussen dosis en effect. En dan ontdekken ze iets interessants.
Als je een anabool neemt, en je verhoogt je dosis, dan neemt het anabool effect toe, maar de androgene bijwerkingen op de prostaat en de vesikels ook. Maar - en nou komt het - die androgene bijwerkingen nemen meer toe dan de anabole effecten. Fors meer. Ongeacht het middel.
Eén middel springt er trouwens uit. Testosteron. Bij geen ander anabool stijgen de kansen op androgene bijwerkingen zo sterk als je de dosering verhoogt. [Quote]
De onderzoekers schreven dit stuk in de tijd dat de bomen tot in de hemel groeiden. Alles kon, en wat niet kon, dat kon morgen. En morgen, hoopten de onderzoekers, zal de wetenschap vast en zeker een middel ontwikkelen dat alleen maar anabool is en geen bijwerkingen heeft.
Wij leven in wat voor de onderzoekers de toekomst was, maar het optimale anabool is niet gevonden. De chemie heeft ons geen alternatief voor matigheid gegeven.
Boris A, Stevenson RH, Trmal T. Comparative androgenic, myotrophic and antigonadotrophic properties of some anabolic steroids. Steroids. 1970 Jan;15(1):61-71. |
|
|
[Definitie:] "An ergogenic aid is any substance or phenomenon that enhances performance."
(Wilmore and Costill) 
