|
||
|
||
|
0 2 - 0 9 - 2 0 0 3 Russische onderzoekers: Werking ecdysteroïden vergelijkbaar met die van dianabol
Geloven of niet-geloven? Wij komen er niet uit. Maar we wilden je dit oudere Russische onderzoek naar de anabole werking van ecdysteroïden niet onthouden.
De Russische onderzoekers verzamelden in verschillende gebieden plantaardig materiaal waar ze hun ecdysteroïden uit haalden.
Met vrij eenvoudige processen haalden de onderzoekers een kleine twee dozijn ecdysteroïden uit de planten. Vervolgens gaven ze de extracten aan ratten in een dosering van vijf milligram per kilo lichaamsgewicht per dag - oraal, gedurende een periode van tien dagen. De dieren waren nog niet volgroeid. De onderzoekers gaven elke ecdysteroïde die ze hadden geïsoleerd aan tien dieren en keken vervolgens hoe hun lichaamsgewicht zich ontwikkelde. Dat was deelstudie 1.
In een andere proef injecteerden de onderzoekers de ecdysteroiden in de buikholte van ratten in een dosering van vijf milligram per kilo lichaamsgewicht. Een aantal dieren kreeg een injectie van tien milligram van het Russische methandrostenolone-preparaat Nerobol.
Na vier uur kregen de dieren bovendien radioactieve aminozuren. En na nog eens tien minuten hakten de Russen de kop van de dieren af, haalden de levers uit de lichamen en maten hoeveel radioactieve stoffen daarin zaten. Dat is, aldus de onderzoekers, een maat voor het anabole effect van de ecdysteroïden op de eiwitstofwisseling. Dat was deelstudie 2.
En dan beginnen de problemen. De voor sporters interessante deelstudie 1 komt in het artikel nauwelijks aan bod. Hoeveel waren de ratten zwaarder geworden? En was dat vet? Vocht? Spier? Daarover lezen we niets, behalve wat losse opmerkingen over de totale extra gewichtstoename - van sommige ecdysteroïden. In de onderstaande tabel hebben we de informatie samengesprokkeld.
Als we ons even beperken tot de informatie van hierboven, dan is ecdysteron de beste groeibevorderaar. Klinkt veelbelovend - waarom hebben de Russen niet meer verteld? Over de opname van de radioactieve aminozuren door de lever van de ratten zijn ze wat loslippiger.
Is de opname van aminozuren door de lever inderdaad een maat voor de anabole werking van stoffen? Zo ja, dan zijn silenoside A, cyasterone, turkesterone en turkesterone-tetra-acetaat misschien nog interessanter dan ecdysteron. Misschien
Detail: de eerste auteur van deze studie werkt al sinds de jaren zeventig aan ecdysteroïden. De oudste die PubMed kan vinden dateert uit 1976.
Wetenschappers en stokpaardjes. Soms een goede combinatie. Soms ook niet.
V.N.Syrov, Z.Saatov, Sh.Sh.Sagdullaev, A.U.Mamathkhanov. Study of the structure-anabpolic activity relationship for phytoecdysteroids extracted from some plants of Central Asia. Pharmaceutical Chemistry Journal, vol 35, no 12, 2001. 1 3 - 0 1 - 2 0 0 4 Onderzoekers ontwikkelen implantaat voor insectenanabool
Het begint er toch naar uit te zien dat je ecdysteroïden serieus moet nemen. Een team van Britse en Tsjechische farmacologen heeft een technologie ontwikkeld om de ecdysteroïde 20-hydroxyecdysone zo efficiënt mogelijk aan landbouwdieren toe te dienen.
Hoewel we tot nu toe geen studies in handen hebben gekregen die bewijzen dat ecdysteroïden de aanmaak van eiwit in spieren stimuleren, nemen hormoonjagers deze stoffen wel degelijk serieus. En volgens de studie waar dit stukje over gaat vindt een groep onderzoekers de stoffen interessant genoeg om er implantaten voor te ontwikkelen - voor 'economisch belangrijke landbouwdieren'.
Het doel van de implantaten is het vermijden van de orale route. Oraal werken ecdysteroïden ook, zeggen de onderzoekers, maar dan zijn er wel erg hoge doseringen nodig. Dat ontlenen de onderzoekers aan een Japans onderzoek naar het anabool effect van de ecdysteroïden op de lever van muizen. Injecteren kan, maar dat vraagt tijd en veroorzaakt stress bij de dieren.
Eerst maakten de onderzoekers kleine microcapsules van melkzuurketens en ecdysteroïde. De actieve stof was overigens gewonnen uit de wortels van de Leuzea carthamoides, die werd verbouwd door het Tsjechische Horticultural Co-operative Adavo. Het extract was, bleek uit analyse, voor 96 procent zuiver.
De capsules presteerden slecht. In proeven, waarbij de onderzoekers de capsules in vloeistoffen legden die het lichaam imiteren, stootten ze in een dag al negentig procent van hun actieve stoffen uit. De rest volgde in de tien dagen daarna. De curve met de rondjes staat voor microcapsules die voor 15 procent uit ecdysteroïde bestaan, de curve met de driehoekjes staan voor capsules met dertig procent actieve stof. [Figuur]
Beter presteerden buisjes van siliconen met het mengsel van de ecdysteroïde en de melkzuurketens. De onderzoekers experimenteerden met verschillende formaten en soorten. Uiteindelijk bleek een buisje van hol buisje met een lengte van een centimeter en een diameter van vier millimeter het beste te presteren. Het implantaat kon veertig dagen lang ecdysteroïden uitscheiden. [Figuur]
Ook deze proeven waren in vitro. Toch zijn de onderzoekers er zeker van dat de implanten in dieren zullen functioneren.
Het onderzoek is betaald door de Tsjechische regering.
M. Dittrich, P. Solich, L. Opletal, A. J. Hunt, J. D. Smart. 20-Hydroxyecdysone Release from Biodegradable Devices: The Effect of Size and Shape. Drug Development and Industrial Pharmacy, 26(12), 1285-1291 (2000). [PubMed] 0 6 - 1 0 - 2 0 0 1 Ecdysteroiden
Supplementenfabrikanten brengen ecdysteroiden aan de man als de 'insectenvariant van testosteron'. Een bekend preparaat in de sportwereld is Ecdysten. Het middel versnelt de spiergroei, zegt de industrie. Maar is dat ook werkelijk zo? Wij komen er niet achter.
Ecdysteroiden zijn een groep steroide-achtige stoffen. Ze zitten in sommige planten maar je vindt ze ook bij de geleedpotigen - insecten, krabben, pissebedden, dat soort beesten. Daar fungeren ze als het equivalent van onze geslachtshormonen.
De populariteit van ecdysteroiden is te danken aan een paar enthousiaste studies. Russische dieronderzoekers ontdekten bijvoorbeeld dat het insectenhormoon de effecten van een tekort van vitamine D3 kan terugdraaien. Bij een tekort aan die vitamine vermindert de aanmaak van ATP, creatinefosfaat en carnosine. Ook loopt de concentratie calcium in de spiercel op, waardoor het eiwit sneller afbreekt. Ecdysteroïden deden dat effect teniet.
Chinese onderzoekers vonden een effect dat deed denken aan anabole steroiden. De prostaat van proefdieren werd zwaarder door ecdysteron, ontdekten ze. Jonge dieren gingen er sneller door groeien. Volgens de Chinezen was beta-ecdyson de werkzame component in het preparaat. Maar eerlijk gezegd was hun onderzoek nogal vaag. De Chinezen zeggen niets over de hoeveelheid spiermassa die hun proefdieren zouden hebben gewonnen.
De meeste jubelstudies zijn van Russische makelij. Volgens hen zouden ecdysteroiden net zo'n effect op spiereiwitten hebben als dianabol, 'maar dan meer diffuus'. Klinkt mooi, maar ook verdacht. Als het spul zo goed werkt, waarom is er dan geen studie over een atleet die vijf kilo spier wint in drie maanden?
Verder zouden de insektenhormonen bij ratten de seksuele potentie verhogen, bij mannen de kwaliteit van het zaad verbeteren en het herstel van een hartaanval versnellen. Weer volgens een Russische studie, gepubliceerd in een blad waarvan geen Engelstalige versie te verkrijgen is.
Als je kijkt naar de studies over ecdysteroiden die wel degelijk en toegankelijk zijn, dan zie je dat ze bij geleedpotigen inderdaad spieropbouwend zijn. Ze remmen de afbraak van spierweefsel en stimuleren de opbouw.
Ook psychisch hebben ecdysteroïden effecten die aan anabolen doen denken. Zo ontdekten biologen bijvoorbeeld dat 20-hydroxy-ecdyson bij krabben agressie veroorzaakt.
Maar uit diezelfde insektenstudies komen ook dingen die humane sporters juist voorzichtig zouden moeten maken. Veel insekten verpoppen. Ze veranderen dan van een larve in een volwassen exemplaar. Daarbij breken de ecdysteroiden de spieren van de larven en de zenuwen van de hersenen naar de spieren af. Tegelijkertijd prikkelen de insectenhormonen stamcellen om de nieuwe spierweefsels van de volwassen exemplaren te vormen.
Onderzoekers vonden die spierafbrekende eigenschappen ook bij diersoorten die geen metamorfose kennen, zoals krabben. Injecties met beta-ecdyson stimuleren bij hen op korte termijn de aanmaak van spierweefsel, maar versnellen de spierafbraak op de wat langere termijn. De afbraak is uiteindelijk groter dan de groei.
1. Kholodova ID, Tugai VA, Zimina VP.
[Effect of vitamin D3 and 20-hydroxyecdysone on the content of ATP, creatine phosphate, carnosine and Ca2+ in skeletal muscles].
Ukr Biokhim Zh 1997 May-Jun;69(3):3-9.
|
|
|