|
|
[Definitie:] "An ergogenic aid is any substance or phenomenon that enhances performance."
(Wilmore and Costill) 
|
|
|
||
|
||
|
0 5 - 0 8 - 1 9 9 9 Dodelijk chroom in fitness
Het wordt los verkocht. Het zit in multi-vitamines. Fabrikanten voegen het toe aan drankjes die tijdens een cardio- of aerobicsessie de vetverbranding moeten versnellen. Het heet chroompicolinaat. En volgens Amerikaanse onderzoekers veroorzaakt het kanker.
De supplementenindustrie verdient al twintig jaar fortuinen aan de verkoop van chroomsupplementen. In advertenties claimen fabrikanten dat chroom de vetverbranding en de spiergroei stimuleert, de drang naar zoetigheid vermindert en insuline beter laat werken.
Helemaal uit de lucht gegrepen zijn die claims dat niet. Insuline zorgt ervoor dat voedingsstoffen de cellen in kunnen. Dat gebeurt als het insulinemoleculen koppelen aan bepaalde moleculen in de cel, die receptoren heten. Als de koppeling niet tot stand komt, dan doet insuline dus niets. Chroom bevordert de werking van insulinereceptoren.
Een klein aantal artsen en wetenschappers heeft zijn bedenkingen tegen de chroomrage. Sinds chroomsupplementen op de markt zijn, stuiten ze op patienten die ziek zijn geworden. In tijdschriften verschijnen bijvoorbeeld artikelen over de kapotte nieren van sporters die grote hoeveelheden chroompicolinaat hebben gebruikt. Of over een Aids-patient die door megadoses chroompicolinaat hersenbeschadiging opliep.
Wat er aan de hand kan zijn, werd duidelijk door het onderzoek van de biochemicus Diane Stearns. Stearns ontdekte dat cellen, die ze in een in een reageerbuis blootstelde aan hoge doseringen chroompicolinaat, veranderden in potentiële kankercellen. Een schokkende ontdekking? Nee. Stearns had het eigenlijk wel verwacht.
Chroompicolinaat onstaat als chroom reageert met picolinezuur. Dan ontstaat een verbinding die makkelijker doordringt in de cel, waar het chroom zijn werk moet doen. De meeste andere chroomverbindingen komen maar met moeite door de celwand heen. Dat chroompicolinaat die barrière zo makkelijk neemt, komt omdat het picolinaat als het ware gaten in de celwand slaat, en zo het chroom naar binnen loodst. Zo wordt het chroom effectiever. Maar juist die eigenschap van picolinaat om gaten in cellen te hakken maakt van chroompicolinaat zo'n gevaarlijke stof. Als het chroompicolinaat eenmaal de cel is binnengekomen, blijft het actief. Ook in de celkern, het DNA, je erfelijk materiaal dat je cellen bestuurt. Als DNA wordt beschadigd, dan kan dat het begin zijn van kanker.
Stearns publiceerde haar resultaten in 1995. Dat er toen niet groot alarm werd geslagen, kwam omdat Stearns niet kon aantonen dat er in het lichaam van supplementengebruikers cellen werden beschadigd. Toch zat de schrik er bij de industrie goed in. In het jaar dat Stearns haar onderzoek publiceerde, richtten suplementenfabrikanten in allerijl het Chromium Information Bureau of CIB op. Het CIB moest de consument geruststellen en de verontrustende wetenschappelijke onderzoeken tegenspreken. De doseringen die Stearns had gebruikt, zei het CIB, kwamen in de praktijk niet voor. Chroompicolinaat was veilig. Zei het CIB.
Stearns was niet overtuigd. Met behulp van rekenmodellen kon ze theoretisch aantonen dat chroompicolinaat zich ophoopte in menselijke cellen. Ook als je het in de doseringen binnenkrijgt die je tegenkomt in supplementen en fatburners, was de concentratie in je cellen na vijf jaar hoog genoeg geworden om het DNA alsnog te beschadigen.
Vier jaar later, in 1999, bewees een andere onderzoeker, John Vincent, door proeven met cellen dat de rekenmodellen kloppen. Eigenlijk had dat genoeg moeten zijn om chroompicolinaat te verbieden. Maar het Chromium Information Bureau stak daar een stokje voor. Het bureau schoof allerlei eerbiedwaardige wetenschappers naar voren, die met de hand op het hart konden verklaren dat chroompicolinaat niet gevaarlijker was dan, laten we zeggen, water en zuurstof. Het hielp. Alles bleef bij het oude.
De situatie is vooral zo tragisch omdat er alternatieven zijn voor chroompicolinaat, zoals nicotinaat. Ook nicotinaat loodst, net als picolinaat, chroom door de celwand heen. Maar daarna ontstaat er volgens de studies van Stearns geen schade aan het erfelijk materiaal, en neemt de kans op kanker dus niet toe.
Een paar supplementmakers met vooruitziende blik zijn nu bezig het chroompicolinaat in hun producten door nicotinaat te vervangen. Maar omdat de omschakeling naar nicotinaat tijd en vooral geld kost, willen veel fabrikanten er niet aan. Dus gaat de verkoop van mogelijk schadelijke supplementen en fatburners gewoon door. Bedrijven, die maling hebben aan jouw gezondheid, verdienen miljoenen.
John Vincents onderzoek: www.sciencedaily.com/releases/1999/03/990324062736.htm. Dit artikel verscheen eerder in Natural Body. |
|
|
