|
2 5 - 0 1 - 2 0 0 8
Precursor in bodybuildingsupplement werkt als SARM, zegt dierstudie
(Endocrinology. 2007 Dec 20 [Epub ahead of print].)
Toen George Bush De Kleine in 2004 een hele partij prohormonen in de ban deed, verdween de
nandrolonprecursor 19-nor-4-androstene-3b,17b-diol van
de grijze markt. Da's jammer. Volgens een dierstudie die binnenkort verschijnt in Endocrinology gedraagt die stof
zich als een SARM: hij bouwt spierweefsel op terwijl hij maar weinig ongewenste androgene nevenwerkingen heeft.
In het artikel implanteerden de onderzoekers van de University of Washington ratten met kunststof buisjes die hormonen
afgaven. Hoe langer de buisjes, des te groter was hun hormoonafgifte. De DEA betaalde het onderzoek.
Hieronder zie je wat de buisjes deden met de kringspier van gecastreerde ratten. Je kijkt naar het resultaat van een
proef die 24 weken duurde.
ORX = gecastreerde ratten. Intact = gewone ratten. 19NT = nandrolon.
De nandrolonprecursor stimuleerde de ontwikkeling van de kringspier niet zo sterk als nandrolon zelf. Daar staat
dan tegenover dat het effect van 19-nor-4-androstene-3b,17b-diol
op de prostaat aanzienlijk minder was. Dat zie je hieronder.
De onderzoekers waren overigens vooral enthousiast over het effect van
19-nor-4-androstene-3b,17b-diol op de botdichtheid.
[BMD in de figuur hieronder - red.] De nandrolonprecursor liet van alle beproefde anabolen de botmassa het
meeste toenemen.
De onderzoekers - waaronder
James Tolliver en
Alvin Matsumoto -
weten niet precies waaraan 19-nor-4-androstene-3b,17b-diol zijn
werking dankt.
"Our data cannot rule out the possibility that 3b,19-NA action is
mediated after in vivo conversion to 19-NT. [19-NT = nandrolon - red.] An alternative or additional explanation for our findings is that some or
all of the 3b,19-NA administered is aromatized or 5a-reduced
prior to conversion to 19-NT and that these metabolites mediate the bioactivity of 3b,19-NA
compared to 19-NT."
[Prohormoon 19NorDiol is een oestrogeen]
[Archief Prohormonen]
[Archief SARMS]
2 3 - 0 1 - 2 0 0 8
Androstenedione berooft lichaam van gezonde vetzuren
(Toxicol Ind Health. 2007 Mar;23(2):65-74.)
Het androgene - en inmiddels verboden - supplement androstenedione berooft het lichaam van
essentiele vetzuren. Dat ontdekten onderzoekers van de Amerikaanse voedselautoriteit FDA door proeven op zwangere
ratten. Het zou best wel eens kunnen dat de FDA in de studie is gestuit op een nog niet bekende bijwerking van
alle androgene stoffen.
De onderzoekers onderzochten doses die, omgerekend naar mensen, in de orde van grootte van vierhonderd milligram
androstenedione per dag of het tienvoudige daarvan lagen. Ze waren vooral geinteresseerd in nadelige effecten.
Toen de onderzoekers in het bloed van de ratten de concentratie vetzuren bepaalden, zagen ze dat de hoge dosering
androstenedione de concentratie onmisbare en onverzadigde vetzuren verlaagde, en juist een tegenovergesteld effect
had op de concentratie verzadigde vetzuren.
Toen de onderzoekers in de lever van de ratten de vetzuursamenstelling bepaalden, werd duidelijk waar de onmisbare
vetzuren waren gebleven.
Hoe dat precies kan, daarover zwijgen de onderzoekers.
Soortgelijke effecten vonden de FDA-ers toen ze in het hersenweefsel van de foetus van de zwangere ratten
de vetzuursamenstelling gingen bepalen. Androstenedione-suppletie van de moeder beroofde de foetus van
essentiele vetzuren. Maar ach - dat androgene stoffen niet goed zijn voor de foetus, dat wisten we al.
Androstenedione hecht maar zwakjes aan de androgeenreceptor, maar
gedraagt zich in hoge concentraties als een volwaardig androgeen. Het zou
best wel eens kunnen dat "echte" androgenen een soortgelijk effect op de vetstofwisseling hebben. Als dat
zo is, dan hebben anabolengebruikers misschien baat bij suppletie met visolie.
[Profiel: Androstenedione]
[Androstenedione is androgener in vrouwen]
[Tijdens androstenedionekuur zakt androstenedionespiegel]
[Androstenedione in rivierslib]
[Archief Prohormonen]
|
[Definitie:] "An ergogenic aid is any substance or phenomenon that enhances performance."
(Wilmore and Costill) 
