|
||
|
|
||
|
0 4 - 0 6 - 2 0 0 4 CKGGRAKDC-GG-D(KLAKLAK)2 maakt slank
Misschien is het de oplossing voor de vetzuchtepidemie. Een slim molecuul dat vetcellen opzoekt en uitschakelt. Zonder bijwerkingen ben je in een paar weken van je vetlagen verlost. Hoe is het mogelijk?
Door vetweefsels te zien als kanker, een database te doorzoeken en daarna te gaan knippen en plakken met interessante eiwitten die je hebt gevonden. Dat deden Amerikaanse moleculair-biologen die zich de overeenkomsten tussen vetweefsels en kankergezwellen realiseerden. Goed, vet is niet kwaadaardig. Maar net als tumorcellen kunnen vetcellen zich ongebreideld delen ten koste van de gezondheid.
In de kankerbestrijding werken onderzoekers aan stoffen die de bloedtoevoer naar de tumoren afsnijden. De kankercellen krijgen daardoor onvoldoende voedingsstoffen en sterven af. Zou je die benadering ook kunnen gebruiken bij vet, vroegen de Amerikanen zich af? Zou je zo een afslankmiddel kunnen maken?
Nou kenden kankeronderzoekers al een molecuul dat bloedvaten vernietigt: het eiwitje KLAKLAKLAKLAK, dat meestal wordt afgekort tot (KLAKLAK)2. (KLAKLAK)2 vernietigt cellen door de membranen van hun mitochondria te saboteren. De D-enantiomeer daarvan - D(KLAKLAK)2 - breekt bovendien moeilijk af in het lichaam, vandaar dat de onderzoekers besloten die te gebruiken.
Maar hoe krijg je de cellendoder in vetcellen? Daarvoor vonden de Amerikanen in een databank een ander molecuul. CKGGRAKDC, ook een eiwitje, hecht specifiek aan vetcellen. Dus plakten de Amerikanen CKGGRAKDC en D(KLAKLAK)2 aan elkaar vast met de moleculaire twee-componentenlijm GG. Het resultaat heet CKGGRAKDC-GG-D(KLAKLAK)2.
In proeven met vetgemeste - maar genetisch normale - muizen werkt CKGGRAKDC-GG-D(KLAKLAK)2 als in een droom. De onderzoekers injecteerden de dieren dagelijks met 50 tot 100 nanomol terwijl de dieren gewoon mochten eten wat ze wilden. In vier weken verloren de staartige dikbuikjes dertig procent van hun lichaamsgewicht.
Wat dat betekent blijkt uit de fotootjes van muizen die wel en niet waren behandeld.
Het verlies aan lichaamsgewicht kwam op het conto van vet. In het artikel van de Amerikanen over hun afslankmiddel ontbreken analyses van de lichaamssamenstelling van de dieren, maar de onderzoekers publiceerden wel foto's van de peritoneale vetmassa van de dieren. Dat is een maat voor de totale vetmassa.
Toen de Amerikanen de vetweefsels van de muizen onder de microscoop bekeken zagen ze wat ze hadden gehoopt. De bloedvaatjes in de weefsels waren afgestorven. Vetweefsel van een onbehandelde muis zie je onder a. Weefsel van een behandeld dier staat onder b.
In het bloed van de proefdieren stegen de concentraties niet-essentiële vrije vetzuren en glycerol. Het nieuwe middel zet de vetstofwisseling dus een paar tandjes hoger.
De onderzoekers zijn eigenlijk niet verbaasd dat hun nieuwe afslankmiddel werkt, blijkt uit de dingen die ze in het artikel aansnijden. Ze zijn vooral op zoek geweest naar bijwerkingen. Een middel dat je in een paar weken van je vet verlost moet toch bijwerkingen hebben? Maar hoe ze ook zochten, de Amerikanen vonden geen nadelige gezondheidseffecten. En dat, lees je tussen de regels door, vonden ze wel raar.
Goed, de insuline en de suikerspiegels stegen. Maar de gevoeligheid voor insuline nam toe. In de ontlasting van de dieren gebeurde niets raars. Er was geen toename van de uitscheiding van vet-achtige stoffen. Evenmin was er sprake van vetafzettingen in spieren of de lever. De figuren hieronder geven aan wat er met de concentratie vet in de lever en de spieren gebeurde. Het ondoorzichtige staatje staat voor behandelde dieren.
Het vet was verbrand. Zo simpel is het. Hieronder zie je de zuurstofconsumptie van de muizen in week 1 en week 4. De donkere blokjes staan voor de consumptie van de behandelde muizen, de doorzichtige voor de dieren in de controlegroep.
De muizen gebruikten de zuurstof om vet te verbranden, blijkt uit de figuur van hieronder. Die geeft de geproduceerde warmte aan.
Het effect was omkeerbaar. Stopten de onderzoekers de injecties, dan herwonnen de dieren hun oude lichaamsgewicht.
De onderzoekers ontdekten tenslotte dat CKGGRAKDC-GG-D(KLAKLAK)2 een betrekkelijk mild middel is.
Kolonin MG, Saha PK, Chan L, Pasqualini R, Arap W. Reversal of obesity by targeted ablation of adipose tissue. Nat Med. 2004 Jun;10(6):625-32. [PubMed] |
|
|